Levensvraag
Op haar 66e verjaardag reflecteert Jenny op ouder worden, ziekte en zingeving. Ondanks twijfel en verlies blijft ze dankbaar voor haar keuze voor het leven.
Jenny Remminga is woonachtig in de mooie provincie Drenthe met man en hond. Cardiale sarcoïdose en longbeschadigingen zijn de reden om blogs te schrijven over mijn wel en wee in het dagelijkse leven. Ik hoop dat de lezer zich herkent in mijn blogs en dat de blogs (af en toe) een glimlach van herkenning zullen geven.
Op haar 66e verjaardag reflecteert Jenny op ouder worden, ziekte en zingeving. Ondanks twijfel en verlies blijft ze dankbaar voor haar keuze voor het leven.
Na jaren worstelen met haar conditie gebruikt Jenny AI om informatie samen te brengen. Het geeft haar nieuwe inzichten en input voor het gesprek met haar arts.
Een onverwacht NL-Alert doorbreekt de stilte in de wachtkamer. Jenny ervaart hoe vreemden plots met elkaar praten, meeleven en voor even verbonden zijn.
Na twee jaar voelt het alsof we elkaar gisteren nog zagen. Een ontmoeting vol herkenning, steun, gesprekken en verbondenheid.
Afvallen met medicijnen is niet altijd eenvoudig. Jenny deelt met humor haar strijd met chocolade, adviezen van de diëtist en een stabiel gewicht.
Tijdens Kroamschudd’n genoot ik van lammetjes, familie en voorjaar, maar zonder rolstoel werd het een uitputtend avontuur met een waardevolle herinnering
Jenny mijmert over een spelend kind, jeugdherinneringen en ouder worden. Een warme blog over verwondering, levenslust en hoop, gesymboliseerd door een regenboog.
Een eerlijke uitlaatklep over chronisch ziek zijn, frustratie over goedbedoelde opmerkingen, en de bevrijding van delen ondanks vermoeidheid en oneerlijkheid van het leven.
In de cardiologie-wachtkamer observeer ik twee mannen met hartproblemen. Spreken, luisteren en zwijgen tonen geduld, spanning en menselijkheid.
Samen zorgen we voor herkenning, kennis en verbinding.