Jenny

Jenny blogt dit keer over haar herstel en het herontdekken van leesplezier tijdens een familievakantie in Spanje.

Na jaren van beperkingen door sarcoïdose kiest Jenny weer voor het leven. De herfst mag komen – mét zon, plannen en een flinke dosis Olé!

In de wachtkamer van het revalidatiecentrum werd ik geraakt door twee mannen die ondanks amputaties vol levenslust en positiviteit hun leven omarmden. Hun houding inspireerde mij om mijn eigen herstel en leven met dankbaarheid en plezier te bekijken.

Blogger Jenny deelt hoe ze hulpmiddelen als rollator, rolstoel en scootmobiel eerst met schaamte gebruikte, maar later leerde waarderen. Ze voelt zich nu weer mobiel en zelfstandig – en haar kleinkinderen vinden de scootmobiel fantastisch.

Ik betrap me erop dat ik eigenlijk nooit meer mijn sarcoïdose benoem in gesprekken
Wel benoem ik mijn harttransplantatie
Zittend in de tuin overdenk ik ‘het waarom’ maar eens…

n deze blog deelt blogster Jenny hoe ze kracht put uit verschillende bronnen, zoals haar geloof, de inspiratie van Pippi Langkous, en het programma Kamp van Koningsbrugge. Ook persoonlijke herinneringen, zoals een geschenk van een verpleegkundige en haar kleinkinderen, gaven haar de moed om door te gaan.

Met humor en zelfspot vertelt Jenny (een 64-jarige vrouw) over ouder worden, haarbanden, vriendschap en de kunst om jong van geest te blijven – ondanks wat het lichaam soms zegt.

Een klein stukje tuin weerspiegelt de grootsheid van het leven, waarin al het gewone bijzonder wordt door anders te leren kijken en intenser te ervaren.

Op een snikhete zomerdag houdt Jenny zich staande met steunkousen, water en een simpel maaltje, en spreekt ze zichzelf moed in met een alcoholvrij biertje.