skip to Main Content

Na een heerlijke nachtrust was het vandaag, vrijdag 30 april, tijd om de etappe Sleen-Coevorden te gaan lopen. Iets voor acht uur slingerde Arie de auto aan en bracht mij naar Sleen bij het startpunt, de poppetjes van Gerda Scheffer. Ik wilde nog een rood-wit poppetje, maar helaas de plank hing er niet. We spraken af dat we het later op de dag nog een keertje gingen bekijken. Arie tufte naar huis want die ging een dagje uitrusten.

Eenmaal Sleen uit kwam ik op een slingerend paadje…de dauw hing boven de velden. De rust en de stilte ontroerde en overviel mij weer. Wat vind ik dit soort momenten toch mooi om te beleven. Net Remi, maar dan niet eenzaam of alleen, maar 1 met de natuur om mij heen, een deel van een groter geheel en dankbaar daarvoor. Wat een geluksvogel ben ik toch dat ik dit mag doen.

In Den Hool ging ik fijn effies een bakkie koffie drinken op een bankje en even later kwam er een stel aan lopen wat op hetzelfde bankje hun oog hadden laten vallen. In deze omgeving schijnen mooie bankjes een beetje schaars te zijn. Ze kwamen dicht bij Zwolle vandaan, uit Kampen. Natuurlijk informeerden ze over de betekenis van de vlag en ze zouden bij thuiskomst doneren want de QR code scannen lukte ook dit keer niet. Meer mensen hebben daar last van.

Verderop in de etappe brak het zonnetje er even door en kon ik mijn jas uittrekken. Vrolijk stapte ik verder en genoot mijn tocht. Heel even schrok ik want ik dacht een beetje van de route af te wijken toen ik het volgend bord tegen kwam. Nooit geweten dat ik al zover was!

Ik ben nog een poosje meegelopen met de fam uit Kampen, maar zij hadden toch een sneller tempo dan ik en kon ze niet bijhouden. We gingen ieder met ons eigen tempo weer verder en toen ik Coevorden binnen liep zag ik ze nog even op een bankje in het park.
Arie stond mij al op te wachten bij station Coevorden waar de etappe voor deze dag eindigde. Het was weer volbracht.

Arie reed met mij nog eventjes terug naar Sleen om een juist, rood-wit poppetje te bemachtigen. Daar aangekomen hing het bord er wel en raad eens wat….ook een mooie knalroze exemplaar hing er tussen. Natuurlijk kon ik die niet weerstaan dus ik heb er twee gekocht, de rood-witte en de knalroze die heerlijk kleurt bij mijn jas. Arie kocht er ook nog een paar en wij gingen huiswaarts.

Bij thuiskomst bleek de dop van de thermoskan lek te zijn. Na wat gepruts viel het ding in drie stukken uit elkaar en dreef het vierde stuk er binnen in. Bij het schrijven van dit blog had zowel Arie als Janneke zijn vrouw het ding al tig keren in de handen gehad maar het blijft lek. Waarschijnlijk niet meer te repareren. Dan zal ik volgende week wel een nieuwe halen.

Als klap op de vuurpijl kreeg ik ook nog tijd in een radio programma om iets te vertellen over sarcoïdose en mijn Pieterpad/sponsorloop. Arie had dat weer voor mij geregeld. Tjonge jonge wat een enerverende dagen zijn dit! Wel ontzettend leuk om het allemaal mee te maken!

Morgen ga ik met Arie de etappe Coevorden-Hardenberg lopen en daarna lekker weer naar huis. Ik moet nu wel even bijtanken hoor!

 

Back To Top