skip to Main Content

We schrijven zaterdag 1 mei 2021. Vandaag sluiten we af met de etappe die loopt van Coevorden naar Hardenberg. Ik kreeg een thermosfles van Janneke mee omdat die van mij echt helemaal stuk was. Arie liep deze etappe met mij mee en Janneke bracht ons naar station Coevorden waar de tocht begon.

Het was een lastige start want er stonden weinig aanwijzingen in het begin. Ze zijn de boel daar aan het verbouwen en een aantal stickertjes zullen wel verloren gegaan zijn. Gelukkig is Arie heel bekend in dat gebied dus wij liepen wel gelijk goed. Ik hoorde van andere pieterpatters onderweg dat zij tegen dezelfde problemen aangelopen waren.

Al snel verlieten wij de bebouwde kom van Coevorden en kwamen in een mooi natuurgebiedje terecht.

Even later kwamen we langs een poort van zwerfkeien, ‘Poort van Drenthe’. Daar moesten we natuurlijk even onderdoor lopen en het deed mij ook werkelijk wat. Dit is de overgang van Drenthe naar Overijssel en nu liet ik dus de tweede provincie al achter mij. Groningen en Drenthe waren geweest en nu stapte ik de provincie Overijssel binnen…mijn thuisprovincie aangezien ik zelf in de hoofdstad Zwolle woon.

We vervolgden onze route en de zon liet zich ook regelmatig zien. Dan trok ik mijn jas uit en prompt daarna was de zon weer verdwenen en spetterde er soms een paar drupjes. Jas weer aan doen en verder lopen. Die geschiedenis heeft zich 3 keer voorgedaan en ik was er uiteindelijk ook klaar mee. De jas bleef aan tot het einde van de etappe…..

Onderweg werd mij ook nog wel weer regelmatig gevraagd naar de betekenis van de tekst op mijn rug en ene Pieter met zijn vrouw uit Alkmaar hebben ook spontaan een donatie gedaan via de QR code wat het dit keer gelukkig wel deed.

Eenmaal het centrum van Hardenberg binnen gelopen was het gezellig druk op straat en op de markt. Niet te druk voor de corona, maar gezellig genoeg om te genieten. Pieter ging met zijn vrouw een lekker visje eten bij de kraam en Arie en ik ploften op een terrasje neer voor een biertje en een tosti.

Daarna liepen we naar het station waar Janneke zou komen met de auto om Arie weer naar huis te brengen en aan mij het koffertje met de pyjama te overhandigen die ik weer met de trein naar huis mee kon nemen. Bij Arie en Janneke heb ik heerlijke dagen gehad met een fijn fris schoon bed, heerlijke douche, lekker eten en fijne gesprekken rondom de keukentafel in in de tuinkamer. Het ontspannen gastvrije ontvangst ontroerde mij, wat zijn er toch veel mooie liefdevolle mensen op de wereld. Veel meer dan nare onvriendelijke mensen en waarom komen juist die laatste minderheidsgroep zo vaak in beeld? Ik ga mijn meer richten op de grote groep fijne vriendelijke mensen waar ik bij mag logeren maar ook die ik onderweg met het Pieterpad zoveel tegen kom.

Het contact tussen de pieterpatters is ook bijzonder te noemen. Men deelt een gezamenlijke hobby en het heeft iets magisch. Het heeft ook Arie gegrepen, want in beginsel wilde hij wel 1 etappe met mij mee lopen. Het zijn er uiteindelijk twee geworden en bij het schrijven van dit blog had hij al juichend op FB omgeroepen dat hij met het virus besmet is geraakt en de twee boekjes ook besteld heeft. Hij gaat, waarschijnlijk met Janneke samen het gehele Pieterpad ook lopen. Dit besluit verwonderd mij niks….. ik had het al op zijn gezicht afgelezen!

Back To Top