Content voor Ingelogde Gebruikers

Door chronische pijn ben je nogal eens verhindert om iets te doen. Op goede dagen ben je misschien geneigd om daarom ook iets te gaan doen. Maar vaak is dat dan net iets te veel en komt de pijn weer terug. Tenminste, zo was het bij mij. Je moet kunnen genieten van de tijden dat het goed gaat, maar je moet later niet gestraft worden met extra pijn. Hoe kunnen we hiervoor zorgen?

Om meer inzicht in je activiteiten te krijgen, maak je daar elke dag een lijst van.

  • Begin met in te vullen hoe je je bij het opstaan voelt. Goed, minder goed, beter of slecht.
  • Vul daarna per half uur in wat je doet. Eten, krant lezen, koffie drinken, televisie kijken, knutselen, wandelen on ga zo maar door.
  • Zet er achter in een tweede kolom hoeveel energie het je kost. Veel, weinig of niets.
  • Op het einde van de dag vul je weer in hoe je je op dat moment voelt.

Na een paar dagen krijg je al een aardig idee wat je overdag zoal doet en hoe je daarop reageert. Bijvoorbeeld. Een dag begint ‘goed’, je kunt dus heel actief zijn en de dag eindigt waarschijnlijk dan als ‘slecht’. Hierna ga je slapen, met pijn, dus je rust niet uit en je staat ‘slecht’ op. De volgende dag kun je niets doen waardoor je misschien de dag eindigt als ‘beter’.

Als je zo een tijdje bezig bent kom je er langzaam achter dat voor momenten van activiteit diezelfde dag ook momenten van rust moeten komen. Het hangt van je conditie af wat de verhouding tussen activiteit en rust is.

Na drie maanden pijn revalidatie mag ik weer los, maar misschien ga je dan ook weer helemaal los. Dat is dus duidelijk niet de bedoeling!

Je moet wel in beweging blijven. In mijn geval ga ik bij mijn sportschool weer een uurtje fysio doen en op een andere dag een uurtje hele rustige yin yoga. In mijn geval neemt Medinello contact op met deze sportschool voor een ‘warme overdracht’. In een gesprek wordt overgedragen wat ik wel en niet mag en waarschijnlijk dat ze goed in de gaten houden dat ik niet te veel doe!

Verder zijn er na 3, 6, en 12 maanden terugkom moment. Een gesprek om te kijken of alles goed gaat en zo niet waar ik bij geschoold moet worden.

Ook kan ik elk moment contact met ze opnemen als ikzelf constateer dat het niet goed gaat.

Heel de pijn revalidatie was voor mij een openbaring en ik ben MEDINELLO zeer dankbaar voor wat ze mij geleerd hebben. Een heel verschil met de diverse artsen die mij duidelijk maakten dat ‘er verder niets aan te doen is’.

Heel erg jammer dat ik elf jaar geleden niet op deze mogelijkheid gewezen ben. Maar beter ooit dan nooit.

Hopelijk heeft U iets aan dit verhaal gehad. Ik wens jullie nog veel levensplezier toe, ondanks een vervelende ziekte als sarcoïdose.

Mogelijk over drie maanden, na mijn eerste terugkomdag, schrijf ik het slot van dit verhaal.

Hartelijke groeten, Johan.

Scroll naar boven