Skip to content

Ooit eens heel lang geleden, 12 jaar geleden dus, toen ik 50 werd had ik energie en kracht. Vrienden van ons uit Nürnberg kwamen een lang weekend over en samen met hen hebben manlief, onze dochter (toen 11 jaar) en ik een warm en koud buffet bereid voor zo’n 20 personen. Het was de mooiste en gezelligste verjaardag die ik ooit heb gehad en denk er nog steeds met plezier en warmte aan terug.

Energie en kracht denk ik nu, wat is dat? Langzamerhand begint er weer iets naar boven te komen in mijn herinnering en in mijn dagelijkse bezigheden.

Kort na mijn 50e ging het mis en een lang verhaal niet nog een keer te hoeven vertellen, sarcoïdose ging mijn leven bepalen, ik had er zelf niet veel meer over te zeggen.

Met fysio kon ik nog wel het een en ander en dat werd in de loop der jaren steeds meer. Sommige dingen gaan nooit weg, zoals de sarco en dat gekke gevoel voor evenwicht in mijn lijf.

Wat ik wel heb gekregen is geduld (na lang oefenen en middels diamond painting) en wat mijn longpeut me vooral heeft geleerd is plannen. Daarvoor deed ik gewoon wat gedaan moest worden volgens mij, planning deed ik niet aan.

We zijn nu wat jaren verder en inmiddels heb ik goed geleerd wat plannen is. Komt er een drukke periode aan? Zorg dan dat je ruim van te voren je rust kunt nemen en ook dat je daarna de rust neemt. En gek genoeg bevalt me dat steeds meer en hou ik mijn agenda ook echt leeg.

Met rust nemen bedoel ik dan ook écht rust nemen. Ik haal nog niet eens de wasdroger leeg en ga rustig met mijn diamonds stoeien of een boek lezen. Goede muziek en een glas water erbij, klaar is Theetje.

Dan komt langzamerhand de datum steeds dichterbij dat onze zoon gaat trouwen. Dinsdag 2-4-24 is de huwelijksdatum en zaterdag 6-4-24 het grote feest. Twee dagen dus waar ik goed uitgerust moet zijn en vooral kracht en energie moet hebben. De rust heb ik werkelijk ingepland en genomen.

De grote dag komt, de trouwerij met daarna een uitgebreide lunch. Om 13.00 aanwezig zijn, ja-woord en dan de lunch. Heerlijk was het en we hebben met 11 man genoten van de lunch. Rond half vier zag mijn man dat ik moe werd en zijn we naar huis gegaan. Ben op de bank gaan liggen en heb 2 uur geslapen. Avondeten hoefde ik niet te maken, we zaten nog vol van de lunch.

Het feest op zaterdag: “Aanwezig zijn om 17.30 uur in chic en met veel honger” was de uitnodiging. We hadden doelbewust niet gegeten tussen de middag en dat chic was ook geen probleem. Er waren 2 koks de bbq aan het voorverwarmen, vis, kip, steak en tig salades, we hebben heerlijk gegeten.

Mijn chic outfit

Het feest was gezellig en er is veel gelachen en het was ook mooi om mijn ex en zijn familie weer een keer te zien. Een van zijn schoonzusters trok me zo de dansvloer op. Daar was mijn dochter ook en zij zorgde ervoor dat ik niet, lang leve mijn wankel evenwicht, zou vallen.

Thuis wist ik dat ik een paar dagen echt rust moest nemen. En omdat manlief al een week de griep had (niet mee geweest naar het feest maar wel zijn tante en mij gebracht en gehaald) was ik niet verbaasd dat ik ineens een brandende keel kreeg. Snotneus, warm, koud.

Verkoudheid zoals ik hem al in geen jaren meer heb gehad. Ik kon verwachten dat het zou komen. Na die dagen verminderde weerstand is normaal. Nu kijk ik elke dag wat ik wel of niet kan doen en ga daar een beetje tussen zitten. Wel iets doen, maar niet teveel. De gulden middenweg dus.

Back To Top