Oorzaak granulomen

« Terug naar artikel

Home Forums Over sarcoïdose Oorzaak granulomen

Dit onderwerp bevat 1 reactie, heeft 2 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  Rob van Jaarsveld 3 maanden, 4 weken geleden.

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
  • Auteur
    Berichten
  • #14377

    Rob van Caspel
    Bijdrager

    Kwam dit bericht tegen:
    Oorzaak granulomen
    Hoopvol.

    #14379

    Yep, die had ik al gezien. Misschien de moeite waard om te vertalen, hoewel dit ook maar “een” onderzoek is dat zich alleen heeft gericht op sarcoïdose in de longen…
    Stel dat het inderdaad werkt duurt het nog minstens 10 jaar voordat zo’n middel voor deze toepassing in Nederland wordt toegelaten (ARA290, onder de nieuwe naam Cibinetide is zo’n voorbeeld).

    Google translate:

    Onderzoekers ontdekken de onderliggende oorzaak voor de vorming van granulomen

    Granulomen zijn weefselknooppunten van immuuncellen die voorkomen bij ziektes zoals tuberculose en sarcoïdose en kunnen veel organen beschadigen. Voor het eerst heeft een team van onderzoekers van MedUni Vienna geïdentificeerd wat ze ertoe leiden. Het is de chronische activering van de metabolische sensor mTOR (zoogdier Target Of Rapamycin) die verantwoordelijk is voor de vorming van granulomen. De wetenschappers ontdekten ook dat bij sarcoïdose (waarbij granulomen schade aan de longen veroorzaken), leidt dit mechanisme tot een chronische en moeilijk te behandelen koers. Aangezien mTOR-remmers behoren tot een groep drugs die al voor klinisch gebruik zijn gelicentieerd, bieden deze bevindingen, die nu in Nature Immunology zijn gepubliceerd, nieuwe en snel testbare behandelmogelijkheden.

    Granulomen zijn clusters van macrofagen bij ontstekingsziekten, die zich voordoen als knooppunten in veel verschillende orgaansorganen en de weefselfunctie drastisch kunnen verminderen. Gewoonlijk zijn macrofagen belangrijke immuunverdedigingscellen, het eten en verwijderen van bacteriën of oude endogene cellen. Om redenen die tot nu toe onbekend zijn, groeien macrofagen in granulomatische ontstekingen en cluster samen – die de basisstructuur van het granuloom vormen. Tot nu toe was het niet bekend welke moleculaire switches in de macrofagen verantwoordelijk zijn voor deze verandering. Een team onder leiding van Thomas Weichhart, onderzoeksgroepleider bij het Instituut voor Medische Genetica van de Medische Universiteit van Wenen, heeft nu kunnen bewijzen dat de chronische activering van een enkel molecuul voldoende is om granulomen te veroorzaken.

    “We ontdekten dat de chronische activatie van het mTOR-eiwit direct in macrofagen voldoende is om spontane granulomen te vormen in veel weefsels in het diermodel,” legt Monika Linke, promovendus aan MedUni Vienna en hoofdauteur van de studie uit. MTOR is een centrale sensor van de cellen die de beschikbaarheid van voeding en energie meet en regelt de celmetabolisme dienovereenkomstig, wat op zijn beurt een grote invloed heeft op de immuunrespons. De activering van mTOR leidt tot ongecontroleerde cel replicatie, voorkomt de dood van de cel en leidt tot de zwelling van de macrofagen. “In zekere mate kunnen granulomen worden vergeleken met goede tumoren,” legt Linke uit. De activering van mTOR regelt het metabolisme in de macrofagen en zorgt voor een verhoogde glucose-afhankelijkheid, een kenmerk die ook voorkomt in tumorcellen,

    Sarcoïdose: actief mTOR eiwit leidt tot progressie van de ziekte

    De onderzoeksgroep kon ook deze extreem interessante fundamentele wetenschappelijke onderzoeksresultaten direct aan patiënten overdragen: sarcoïdose is een ziekte die ongeveer 1 op 3.000 mensen beïnvloedt en waarbij de granulomen hoofdzakelijk de longen beschadigen. De auteur Thomas Bernhard was waarschijnlijk de meest bekende sarcoïdosis patiënt in Oostenrijk, die over zijn ziekte in zijn boek “Die Kälte. Eine Isolation” geschreven had over de ziekte. Een isolatie]. In veel gevallen heeft de ziekte een gunstig resultaat, waarvoor geen behandeling nodig is. In ongeveer 20 – 30% van de gevallen neemt de ziekte echter een chronische, progressieve vorm in, die vaak erg moeilijk te behandelen is en tot de dood kan leiden.

    Weichhart: “We hebben ontdekt dat mTOR, vooral in de progressieve vorm van sarcoïdose, ook actief is en leidt tot een progressie van de ziekte.” Deze bevindingen zijn van directe praktische betekenis: mTOR-remmers zijn gelicentieerde geneesmiddelen die al succesvol worden gebruikt in transplantatiegeneeskunde en kankerbehandeling.

    De resultaten geven aan dat mTOR-remmers ook een therapeutisch effect kunnen hebben bij progressieve sarcoïdose. In het diermodel hebben deze medicijnen de granulomen zeer snel verdwijnen. De onderzoekers voeren nu tests uit met een grotere patiëntengroep om te zien of de remming van mTOR inderdaad sarcoïdose kan genezen. Voor Thomas Weichhart, die vele jaren mTOR heeft onderzocht, zijn deze resultaten ook een belangrijke verklaring: “Dit onderstreept opnieuw het belang van basisonderzoek en laat zien hoe snel sommige bevindingen aan patiënten kunnen worden overgedragen.” De onderzoekers geloven dat in het vervolg ook het diermodel nieuwe informatie verschaft over de vorming van granulomen bij andere ziekten zoals tuberculose, die veel miljoenen mensen over de hele wereld beïnvloedt.

2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.