Behandeling

  • Laatst bijgewerkt:
  • Gepubliceerd:
« Terug naar artikel

Medicatie

Eerstelijns medicatie

Behandeling met medicijnen is wel nodig als er sprake is van functieverlies of (dreigende) schade aan organen of als de sarcoïdose voorkomt in het hart, het zenuwstelsel of de ogen.

De ontstekingen moeten dan met medicijnen worden onderdrukt.

Dit gebeurt in eerste instantie met corticosteroïden (prednison) meestal in tabletvorm.

Tweedelijns medicatie

Bij onvoldoende effect van de corticosteroïden of bij ernstige bijwerkingen worden soms andere geneesmiddelen bijgevoegd om de corticosteroïden te kunnen verminderen of zelfs te kunnen stoppen. Dit gebeurt met zogenaamde DMARD’s (Disease-Modifying Anti-Rheumatic-Drugs), middelen die het gehele afweersysteem onderdrukken. Uiteraard zijn ook deze geneesmiddelen niet zonder bijwerkingen. Voorbeelden van deze DMARDS’s zijn methotrexaat, azathioprine en mycofenolaat.

Derdelijns medicatie

Bij onvoldoende effect van de corticosteroïden en/of de DMARD’s is de volgende optie de biologicals. Biologicals zijn medicijnen waarvan de werkzame stof vervaardigd is door of afkomstig is van een levend organisme. Dit maakt deze middelen ook duur. Tegenwoordig zijn fabrikanten ook in staat om biologicals na te maken. Deze ‘nagemaakte’ biologicals noemen we biosimilars.

Medicatie

Zorgvuldige overweging

Ook de mensen die geen medicatie nodig hebben kunnen veel klachten hebben en zich erg ziek voelen. Maar omdat de medicatie voor het remmen van de ontstekingen bij sarcoïdose veel bijwerkingen heeft en een langdurig gebruik in een hoge dosering vergt zal een behandeling met medicijnen altijd weloverwogen plaats vinden.

Afwachtend beleid

Gelukkig is het lang niet bij alle mensen met sarcoïdose nodig om over te gaan tot het gebruik van medicatie omdat de sarcoïdose bij een deel van de mensen vanzelf overgaat. Deze mensen blijven gedurende die tijd wel onder controle van een of meerdere artsen. Er wordt dus afgewacht hoe de sarcoïdose zich ontwikkelt. Dit afwachtende beleid geldt voor ongeveer de helft van de sarcoïdosepatiënten.

De optimale behandeling

Niet elk medicijn is even geschikt gebleken om de ontstekingen bij sarcoïdose te onderdrukken. Uiteraard verstrekken artsen bij voorkeur het meest geschikte, meest effectieve medicijn. Het medicijn dat het meest effectief is gebleken in de loop van de tijd noemen we de eerstelijns medicatie, dat is dus het ‘voorkeursmedicijn’. Als dat niet (voldoende) werkt of teveel bijwerkingen geeft kan men een keuze maken voor de tweedelijns medicatie of de derdelijns medicatie.

Het komt ook voor dat een middel na verloop van tijd minder goed werkt en daarom moet worden vervangen door een ander medicijn.

Ieder mens is anders en reageert dus ook anders op medicijnen. Het is dan ook belangrijk dat u goed in de gaten houdt hoe u op een medicijn reageert. Bespreek dit regelmatig met uw arts. Voor zijn oordeel is hij mede afhankelijk van úw informatie.

Eerstelijns medicatie

Behandeling met medicijnen is wel nodig als er sprake is van functieverlies of (dreigende) schade aan organen of als de sarcoïdose voorkomt in het hart, het zenuwstelsel of de ogen.

De ontstekingen moeten dan met medicijnen worden onderdrukt.

Dit gebeurt in eerste instantie met corticosteroïden (prednison) meestal in tabletvorm.

Lees meer over eerstelijns medicatie

Tweedelijns medicatie

Bij onvoldoende effect van de corticosteroïden of bij ernstige bijwerkingen worden soms andere geneesmiddelen bijgevoegd om de corticosteroïden te kunnen verminderen of zelfs te kunnen stoppen. Dit gebeurt met zogenaamde DMARD’s (Disease-Modifying Anti-Rheumatic-Drugs), middelen die het gehele afweersysteem onderdrukken. Uiteraard zijn ook deze geneesmiddelen niet zonder bijwerkingen. Voorbeelden van deze DMARDS’s zijn methotrexaat, azathioprine en mycofenolaat.

Lees meer over tweedelijns medicatie

Derdelijns medicatie

Bij onvoldoende effect van de corticosteroïden en/of de DMARD’s is de volgende optie de biologicals. Biologicals zijn medicijnen waarvan de werkzame stof vervaardigd is door of afkomstig is van een levend organisme. Dit maakt deze middelen ook duur. Tegenwoordig zijn fabrikanten ook in staat om biologicals na te maken. Deze ‘nagemaakte’ biologicals noemen we biosimilars.

Lees meer over derdelijns medicatie

Lokale behandelingen

Naast eerdergenoemde systemische medicijnen (medicijnen die worden toegediend via infuus of tablet en daardoor in het hele lichaam werkzaam zijn) is er bij sommige vormen van sarcoïdose soms ook lokale behandelingen mogelijk. Zo kunnen bij sarcoïdose van de huid zalf met corticosteroïden en oogdruppels met corticosteroïden bij betrokkenheid van de ogen voorgeschreven worden.

Pijnbestrijding

Klachten van spieren en gewrichten komen vaak voor bij sarcoïdose. Ter bestrijding van deze pijnklachten zijn de meest gangbare medicijnen paracetamol en zogeheten Niet Steroïde Anti-Inflammatoire Drugs (NSAID’s). NSAID’s werken ook ontstekingsremmend maar zijn veel minder krachtig dan corticosteroïden.

Behandeling

Omdat de oorzaak van sarcoïdose nog onbekend is, bestaat er ook geen genezend medicijn. De belangrijkste behandeling van sarcoïdose is daarom de onderdrukking van het ontstekingsproces. Bij de verschillende verschijningsvormen vindt u de specifieke informatie over de medicinale behandeling van die soort sarcoïdose.

Lees meer over medicatie

Uiteraard bestaan er naast medicatie ook nog andere behandelmogelijkheden. Zo kunnen ook fysiotherapie of oefentherapie bijdragen aan het behoud of de verbetering van de algehele conditie.

Lees meer over fysiotherapie en oefentherapie

Ten aanzien van voeding is er nauwelijks onderzoek gedaan naar de effecten op sarcoïdose.

Lees meer over voeding

Alternatieve behandeling

Alternatieve behandelwijzen zijn alle therapieën, geneesmiddelen en diagnostische handelingen waarvoor geen algemeen aanvaard wetenschappelijk bewijs van de geneeskundige effectiviteit geleverd is en die meestal niet aan medische faculteiten of officieel erkende paramedische opleidingen worden gedoceerd. Deze behandelwijzen worden ook door niet-artsen uitgeoefend. Er zijn heel veel soorten alternatieve behandelwijzen. Voorbeelden zijn homeopathie, acupunctuur, reiki, maar ook yoga en mindfulness.

Er zijn mensen die baat ervaren bij een alternatieve (aanvullende) behandeling. Soms komt het voor dat het draagvlak voor alternatieve behandeling bij de reguliere arts niet aanwezig is en de patiënt daardoor weerstand ervaart om dit bespreekbaar te maken. Ondanks deze weerstand is het erg belangrijk om dit wel met uw reguliere arts te bespreken!

Lees meer over alternatieve behandelwijzen
Delen