Hoe stel je de diagnose sarcoïdose?

  • Laatst bijgewerkt:
  • Gepubliceerd:
« Terug naar artikel

Soms wordt sarcoïdose per toeval ontdekt. Bijvoorbeeld bij het maken van een longfoto tijdens een medische keuring. Deze patiënten hebben vaak niet of nauwelijks klachten en hebben maar zelden behandeling nodig. De meeste mensen melden zich echter met klachten bij een arts.

Diversiteit in klachtenbeeld

Bij mensen die zich wel met klachten bij een arts melden is het klachtenbeeld heel breed en gaat het meestal ook om klachten die ook bij andere aandoeningen voorkomen, ze zijn dus niet kenmerkend (niet specifiek) voor sarcoïdose. Samen met het feit dat sarcoïdose niet vaak voor komt zorgt dat ervoor dat de meeste artsen niet zo snel aan de mogelijkheid van sarcoïdose zullen denken. Daardoor wordt er dan niet gericht (genoeg) gezocht om de juiste diagnose te kunnen stellen. Het kan daardoor soms jaren duren voordat de juiste diagnose gesteld wordt!

Het is en blijft dus enorm van belang om sarcoïdose onder de aandacht te brengen en te houden bij artsen zodat de diagnose zo snel mogelijk gesteld kan worden!

Onderzoeken

Ook als de arts wel aan de mogelijkheid ‘sarcoïdose’ denkt, vergt het stellen van de diagnose voor de meeste vormen van sarcoïdose behoorlijk wat onderzoek. Er bestaat namelijk geen bloedtest of scan waaruit meteen blijkt dat het om sarcoïdose gaat. Aanvullende onderzoeken, waarbij bij voorkeur daadwerkelijk granulomen worden gevonden, en het uitsluiten van andere aandoeningen blijft dus noodzakelijk. Welke onderzoeken dat zijn hangt af van  de aard en de ernst van de klachten, hier kunt u meer over lezen bij de diverse verschijningsvormen.

Een uitzondering hierop in het syndroom van Löfgren. Deze vorm van acute sarcoïdose heeft wel een heel specifiek klachtenbeeld, waardoor de denkrichting van een arts meteen in die richting zal gaan.

Lees meer over het Löfgren syndroom

Misdiagnoses

Helaas komt het nog te vaak voor dat mensen in eerste instantie geen of een onjuiste diagnose krijgen, een zogenaamde misdiagnose, waardoor zij niet juist en op tijd behandeld worden. In de loop van de tijd hebben we al heel wat onjuiste diagnoses langs horen komen onder onze leden: Non-Hodgkin, ME/CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom), Reumatoïde artritis, longkanker, fibromyalgie, ziekte van Lyme, ziekte van Sjögren, jeugdreuma, malaria, TBC en natuurlijk ook ‘aanstelleritis’.

Delen