Huidsarcoïdose

  • Laatst bijgewerkt:
  • Gepubliceerd:
« Terug naar artikel

Ziektebeeld

Sarcoïdose van de huid komt bij ongeveer 20-35% van de patiënten met systemische sarcoïdose voor, maar kan ook geïsoleerd voorkomen. Over het algemeen komt de ernst van de huidaandoening slecht overeen met de ernst en de uitgebreidheid van de interne verschijnselen van sarcoïdose.

De huidverschijnselen kunnen in alle röntgenologische stadia van de longverschijnselen van sarcoïdose voorkomen, waarbij er een onderscheid wordt gemaakt tussen specifieke en niet-specifieke huidverschijnselen. Bij de specifieke huidverschijnselen kunnen granulomen worden waargenomen, terwijl de niet-specifieke huidverschijnselen ook bij andere aandoeningen kunnen optreden.

Lees meer

Diagnose

Erythema nodosum komt voor bij veel aandoeningen, dat is dus niet voldoende om de diagnose sarcoïdose te stellen. Vervolgonderzoek wordt dan ook veelal gevormd door fysiek onderzoek, bloed- en röntgenologisch onderzoek. Het afnemen van een huidbiopt, is zelden noodzakelijk.

Bij de specifieke huidafwijkingen vertonen de plekken een ‘appelmoesachtig’ gedrag, hetgeen aanleiding kan zijn tot het uitvoeren van een biopsie om aanvullend onderzoek mogelijk te maken.

Behandeling

Bij de behandeling moet altijd een afweging worden gemaakt tussen het verwachte spontane verloop en de kans op mogelijke bijwerkingen van de behandeling. Enerzijds dient men niet te licht voor een systemische therapie te kiezen aangezien de huidafwijkingen zelden een ernstige bedreiging voor de algehele gezondheid vormen. Anderzijds wordt vaak te licht geoordeeld over het effect dat huidafwijkingen op het algehele welbevinden kunnen hebben en op het sociaal functioneren van patiënten. Soms leidt schaamte tot isolement.

Lees meer

Prognose

De specifieke huidafwijkingen een veelal gunstig spontaan verloop hebben en zelden een ernstige bedreiging voor de algehele gezondheid vormen.

Lees meer
Delen