Syndroom van Heerfordt

  • Laatst bijgewerkt:
  • Gepubliceerd:
« Terug naar artikel

In 1909 beschreef de Deense oogarts Christian Frederik Heerfordt het syndroom van Heerfordt. In 1937 koppelde de Zweedse internist Jan Gösta Waldenström dit syndroom aan sarcoïdose. Het wordt daarom soms ook het syndroom van Heerfordt-Waldenström genoemd.

Ziektebeeld

De combinatie van koorts, een ontsteking van het vaatvlies aan te voorkant van het oog (uveïtis anterior), vergrote speekselklier voor het oor (meestal aan beide kanten) en een aangezichtsverlamming staat bekend als het syndroom van Heerfordt. Het is een zeldzame, minder acute vorm van sarcoïdose.

Diagnose

De verzameling verschijnselen van het syndroom van Heerfordt is vrij specifiek. Het zal daarom vaak vrij snel herkent worden.

Soms neemt de arts een biopt van de zwelling bij de speekselklier voor het oor om andere aandoeningen uit te sluiten.

Behandeling

Het syndroom van Heerfordt wordt behandeld met corticosteroïden.

Prognose

Een snelle en adequate behandeling is van belang. Over het algemeen treedt een verbetering van de symptomen op na de behandeling.

Delen