Verschijningsvormen van sarcoïdose

Sarcoïdose kan zich op verschillende manieren uiten, afhankelijk van waar in het lichaam de ontstekingen ontstaan. Omdat de ziekte meerdere organen kan treffen, zijn er verschillende verschijningsvormen met elk hun eigen kenmerken en klachten.

Vormen van sarcoïdose

De verschillende soorten noemen we ook wel de verschijningsvormen van sarcoïdose. Voorbeelden van verschijningsvormen zijn longsarcoïdose en huidsarcoïdose. Omdat sarcoïdose een systeemziekte is bestaan er vaak meerdere verschijningsvormen naast elkaar.

In deze rubriek leest u meer over de verschillende verschijningsvormen. Per vorm is de informatie weergegeven over het ziektebeeld, de diagnose, de behandeling en de prognose.

verschijningsvormen van sarcoïdose

De longen zijn het vaakst betrokken bij sarcoïdose. Bij meer dan 90% van de patiënten met sarcoïdose zijn afwijkingen zichtbaar op de röntgenfoto van de borstkas.

Sarcoïdose komt bij veel mensen (ook) voor in de lymfeklieren. Betrokkenheid van de lymfeklieren gaat namelijk vaak samen met betrokkenheid van de longen.

Sarcoïdose kan voorkomen in het oor, de neus en de neusbijholten, in het slijmvlies van de bovenste lucht- en voedselweg (mond, keel, strottenhoofd), in de hals en in de speekselklieren.

In de literatuur wordt het percentage van oogheelkundige afwijkingen bij sarcoïdosepatiënten erg wisselend opgegeven; het varieert van 25 tot 63% van de patiënten.

Sarcoïdose van de huid komt bij ongeveer 20-35% van de patiënten met systemische sarcoïdose voor, maar kan ook geïsoleerd voorkomen.

Sarcoïdose kan vaak spierklachten veroorzaken, voornamelijk door circulerende ontstekingsstoffen, maar ook door factoren zoals verminderde mobiliteit, conditie en vermoeidheid.

Botproblemen bij sarcoïdose kunnen ontstaan door de ziekte zelf en door langdurig medicijngebruik. Beide kunnen leiden tot botontkalking.

Gewrichtsklachten komen bij sarcoïdose veelvuldig voor en kunnen zeer pijnlijk en mobiliteitsremmend zijn. Zowel acute als chronische gewrichtsklachten kunnen voorkomen.

De nieren kunnen op twee manieren bij sarcoïdose betrokken zijn. Er kan sprake zijn van granulomen in de nier of er kan sprake zijn van een verhoogd kalkgehalte in het bloed.

In de lever kunnen granulomen gevonden worden bij ongeveer 2/3 van de patiënten met sarcoïdose. Levergranulomen zijn gewoonlijk symptoomloos maar kunnen leiden tot klachten.

Sarcoïdose van het hart is een zeldzaam en ingewikkeld ziektebeeld met mogelijk grote consequenties voor de patiënt. Samenwerking tussen verschillende specialisten is noodzakelijk.

Bij de betrokkenheid van zenuwen bij sarcoïdose maken we onderscheid tussen neurosarcoïdose en para­neuro­sarcoïdose.

De combinatie van koorts, een ontsteking van het vaatvlies aan de voorkant van het oog, vergrote speekselklier voor het oor en een aangezichtsverlamming staat bekend als het syndroom van Heerfordt.

Het syndroom van Löfgren is een sarcoïdose variant die te herkennen is aan een aantal specifieke klachten die, zeker in het begin, erg heftig kunnen zijn.