skip to Main Content

Ik wil dat ook kunnen

« Terug naar artikel

Ik wil dat ook kunnen

Ik wil dat ook kunnen”, verzuchte ik. Enigszins verstoord keek mijn man op van zijn bezigheid,”Wat?” “Nou, schrijven zoals Helga dat doet! Zij beschrijft precies haar ervaring met sarcoïdose zoals ik dat ervaar. Wat voelt dat bevrijdend! Zij geeft mij erkenning en woorden aan mijn rotziekte!

Het zaadje was gezaaid! De gedachte hier aan liet mij niet meer los. De wil was er wel, maar zou ik het wel kunnen? Een verhaaltje schrijven zou nog wel lukken, maar dat ook nog in een blog verwerken? Ik heb werkelijk geen idee. Maar niet geschoten is altijd mis denk ik dan maar. Proberen kan geen kwaad.
Ik besprak mijn ideeën met mijn jongste zoon Mathijs en hij bood mij spontaan een weblog aan. Ik heb namelijk heel enthousiaste kinderen op de wereld gezet die een positief idee met ganse harte ondersteunen.

Dat weblog is er dus gekomen en kreeg de naam:Kraakelingen.
Deze naam is natuurlijk een afleiding van mijn vaders achternaam die ik ook in mijn huwelijk met mijn allerliefste Geert ben blijven dragen. De naam is een soort van eerbetoon aan mijn allerliefste vader die helaas in 2007 al is overleden maar die ik nog iedere dag mis.
Kraakelingen lijkt voor mij gevoelsmatig ook een beetje op de Kronkels van schrijver Simon Carmiggelt. Een schrijver die op sublieme wijze zijn personages in een paar rake woorden kon neerzetten. Ik bewonder hem zeer.

Enfin, toen mijn lieve Geert mij een spiksplinter nieuw Mac-Book cadeau deed om mijn blogs te gaan schrijven stond niks mij meer in de weg. Dit prachtige apparaat open ik iedere keer met een diep respect. Ik weet namelijk dat ik dit apparaat ook op de juiste manier zal moeten bedienen en daar schort het bij mij nog wel eens aan. Knopjes en ik zijn geen vriendjes. Toch ben ik vastberaden om het te leren. Met vallen en opstaan zal ik vast wel een een eindje komen en dan heb ik ook nog lieve mensen om mij heen die mij met liefde willen helpen als ik de hele handel weer eens om zeep heb geholpen.

Ziehier nu mijn introductieblog is een feit.  Ik vind het reuze spannend! Ik ben er van overtuigd dat er nog veel geleerd en verbeterd kan worden, maar ergens ben ik ook wel heel trots dat ik aandurf om het gewoon te doen.

Daar begint toch alles mee? Gewoon doen!

Ik ben Annemiek Kraak, 56 jaar en woon in Zwolle. Ik ben getrouwd met geert en heb 2 geweldige zonen, 2 pareltjes van schoondochters en 2 schitterende kleinzonen.
Toen ik de diagnose Sarcoidose kreeg, ging ik op zoek naar informatie want ik had er nog nooit van gehoord. Zo kwam ik op de site van SBN terecht en er ging een wereld voor mij open. Eindelijk (h)erkenning en kon het proces van aanvaarding en acceptatie beginnen.
Vooral de blogs waren fijn te lezen, recht uit het hart van mensen met dezelfde aandoening.
Nu ben ik zelf blogs aan het schrijven en hoop ik dat andere mensen ook wat aan mij verhaal hebben zoals ik dat van anderen heb. Tevens is het voor mijzelf een uitlaatklep waarin het een en het ander verwerkt kan worden. Zo kan ik nog iets zinvols doen met een nare invaliderende ziekte!

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Back To Top