skip to Main Content

Afleiding en acceptatie

« Terug naar artikel

Afleiding en acceptatie

Als ik mijn oude blogs lees moet ik concluderen dat ik al aardig ben opgeknapt. Niet zozeer lichamelijk maar vooral mentaal en daardoor voel ik mij beter. Hoe zit dat eigenlijk, vraag ik mij dan af? Welke factoren bepalen dan mijn mentale staat?

Het leuke van deze blogs is dat ik niet wetenschappelijk te werk hoef te gaan en daarom verveel ik u niet met een studie hier en een studie daar, maar ga af op mijn persoonlijke ervaring en hoop dat u er iets aan heeft.

Mijn grote truc heet afleiding en acceptatie.

Als ik pijn heb ga ik iets doen wat mij afleidt net zolang tot ik instort. Maar dan heb ik ondertussen wel bijvoorbeeld een blog geschreven of een film gezien; daarover heb ik dan een goed gevoel en dát heb ik bij me als ik kapot op de bank lig. Ik streef ernaar dingen te doen die mij een goed gevoel geven, ook als het tegen het advies van anderen in gaat en ik ontwikkel steeds betere antennes voor wat of wie goed voor mij is. Ja, het betreft ook dus ook de keuze welke mensen ik korter of langer om me heen wil hebben.

Afleiding werkt dus goed als het mijn gedachten op iets anders dan de pijn laat richten, als het mij een bevredigend gevoel geeft productief bezig te zijn (al is dat nog zo’n klein dingetje) en het mij verbinding met andere mensen geeft. Binnen mijn mogelijkheden initiatief nemen en mij – in wederkerigheid – laten (aan)raken . Misschien is het afhankelijk van de aard van het beestje, dat je geluk kunt voelen of je nou ziek op de bank hangt of een marathon kunt lopen, de mate van optimisme is verschillend tussen mensen maar bepalend.

Concreet ben ik nu mijn leven aan het vereenvoudigen, minder regelwerk, minder spullen, minder zorgen, maar meer hulp. Daarbij ga ik voor kwaliteit, voor fun, voor ontspanning, voor liefde.

Ergens na ca. 2 jaar ziek-zijn kwam het keerpunt bij mij. Echt waar, ik werd voordien kwaad op iedereen die tegen mij zei dat ik mijn toestand moest accepteren en nu, zie hier, ik heb er (min of meer) vrede mee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top