skip to Main Content

Angstzweet

« Terug naar artikel

Angstzweet

Ik voel het aan alles… het zit niet goed. De voorbije dagen waren heerlijk wanneer je zoals ik fan bent van de natuur en elk moment iets nieuws ziet ontwaken. Maar de warmte geeft me ook een beklemmend gevoel. Alsof er niet voldoende lucht in die geteisterde longen geraakt en elke ademteug extra energie vraagt.

Gisteren had ik een rustig dagje ingebouwd in de hoop dat alles vanzelf wat in de plooi zou vallen. Niet dus.

Mijn slapeloze nacht was alvast de voorbode dat er een nieuwe storm op komst is. Ik wist geen blijf met mijn lichaam, had het koud en warm en niks hielp om me die slaap te doen vatten.

Vanochtend sta ik nog maar eens geradbraakt op maar erger nog dan dat… ik hoest. En ik voel aan alles dat het niet klopt.

Het angstzweet breekt me uit. Zijn de granulomen terug actief in mijn longen? Mag ik een nieuwe sarco-opstoot verwachten die me nog maar eens van mijn sokken blaast? Die me weer extra beperkingen oplegt? Me opnieuw tegen die grenzen doet aankijken? Neen toch? Of wel?

Het voelt alleszins niet goed. Ik hoest. Mijn longen voelen pijnlijk aan, mijn rug doet pijn en mijn hoofd duizelt alsof er niet voldoende zuurstof in circuleert. Ik hoop dat het gewoon een neveneffect is van de plotse warmte waar sarco-patiënten het soms wat moeilijk mee hebben… maar ik vrees ervoor.

Volgende week moet ik de laatste inspuiting laten plaatsen van het pneumokokkenvaccin. Laat ons hopen dat die spuit de boel weer tot bedaren brengt want anders begint die hel nog maar eens van voor af aan.

Dit bericht heeft 1 reactie
  1. Oei, dat klinkt niet best. Ik hoop dat het niet de beruchte beestjes zijn, maar een gewone verkoudheid, al weten we natuurlijk beiden wel beter.
    Sterkte en beterschap, Helga.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top