Avondje uit

« Terug naar artikel

Avondje uit

  • Gepubliceerd:
  • Laatst bijgewerkt:
  • Blogs van Helga

De muziek van Andrea Bocelli heeft me altijd kunnen bekoren. Toen we maanden geleden vernamen dat hij naar het Sportpaleis in Antwerpen zou komen, hebben we iets geks gedaan: twee tickets geboekt.

Waarom gek? Omdat naar een concert gaan met sarcoïdose in je lijf en leden geen lachertje is. Het is zwaar, fysiek slopend en dus ook zenuwslopend. En toch wilde ik dat risico graag nemen. Hoe dichterbij de datum, hoe meer ik er echter over begon te piekeren.

Een gezond iemand staat hier niet direct bij stil maar voor ons is een uitje ontzettend zwaar. Het vraagt veel voorbereiding en vaak ook een herstel achteraf. Het zuigt zoveel energie uit ons dat er nadien niet echt iets overblijft.

Vandaag bereikte mijn stressniveau een hoogtepunt. Ik begon uit te tellen hoeveel uren ik op de been zou moeten zijn voor twee uurtjes concert. En dat viel dik tegen. De omgeving aan het Sportpaleis is een hel wat parking betreft. Als de deuren openen om 18 uur houdt dat in dat je er rond 16 uur mag zijn om die parkingplaats nog te kunnen verzilveren. Het concert zelf start om 20 uur en duurt tot 22.30 uur. Nadien schuifelen om de zaal te verlaten, aanschuiven voor de parking en nog een klein uurtje huiswaarts. Snel gerekend een 8 à 9 uur op de beentjes. Een onmogelijke opgave dus.

Tot mijn man en ik met het subliem idee kwamen om een kamertje te boeken in een hotel nabij de locatie. Zo gezegd, zo gedaan! We checken morgen rond de middag in, flaneren dan rustig in Antwerpen rond, gaan wat rusten op de kamer en vertrekken nadien heerlijk relax naar ons concert. Nadien zijn we in 10 minuutjes op onze kamer. Beentjes omhoog, uitslapen en zondag na een gezellig ontbijt huiswaarts.

Mijn stress voor morgen is met de noorderzon vertrokken. Als sarco-patiënt word je een expert in het zoeken naar oplossingen om de kwaliteit van je sociaal leventje nog op een aanvaardbaar niveau te houden. Of zoals ze zeggen… het aangename aan het onaangename koppelen. Nu kan ik niet enkel uitkijken naar een concert van een topzanger maar ook naar een gezellig weekendje quality time met mijn echtgenoot. En moet ik niet uitgeput na een uurtje muziek verstek geven omdat mijn lichaam resoluut op de stopknop duwt.

Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *