Begrensd lichaam

« Terug naar artikel

Begrensd lichaam

  • Gepubliceerd:
  • Laatst bijgewerkt:
  • Blogs van Helga

Ik ben van nature iemand die erg sociaal is ingesteld. Ik heb graag mensen om me heen, zoek de gezelligheid bewust op en kan genieten van een leuke babbel, een uitstapje, een filmpje of een etentje. Maar mijn sarcoïdose gooit vaak aardig wat roet in het eten.

Mijn sociaal leven staat op een veel lager pitje dan vroeger. Niet dat ik geen plannen maak. Integendeel zelfs. Ik zit boordevol ideeën. Maar tegen de avond of naar het einde van de week ben ik zo moe dat ik steeds vaker moet passen voor een leuk uitje of een avondje bijpraten met vrienden. Simpelweg omdat ik geen energie meer heb. Tegen het weekend gaat mijn energiepeil razendsnel de dieperik in en heb ik echt vrij veel tijd nodig om de batterijen terug op te laden.

Terwijl ik me vroeger na mijn werk of in het weekend opgewekt in de badkamer kon klaarmaken voor een avondje weg en echt kon genieten van die me-time, kijk ik nu nog enkel uit naar het moment waarop ik mijn pyjama kan aantrekken en in de zetel kan ploffen. O help…ik ben zelfs een ‘zapper’ geworden. Ik zap van het ene onbenullige programma naar het andere, steek er ook bitter weinig van op en kruip veel vroeger onder de wol. Nooit gedacht dat ik op mijn leeftijd zo oersaai zou kunnen worden.

Het is soms zelfs zo erg dat ik al dagen voor een uitje stress krijg omdat ik weet dat we een druk weekend voor de boeg hebben en ik het nadien zal mogen uitzweten. En het schrijnende is dat ik die plannen echt zo leuk vind, dat ik geen ‘neen’ wil zeggen of vaak niet wil toegeven dat mijn lichaam me een halt toeroept. Dus doe ik alsof er niks aan de hand is en probeer ik zoveel als mogelijk mijn oude ik te zijn.

De mokerslag komt achteraf. Na een laat avondje, een filmpje of een gezellig etentje ga ik doodmoe in bed en ben ik de dag nadien quasi waardeloos. Op zo’n moment voel je pas echt dat je lichaam je meer dan je lief is in de steek laat. Dat het je duidelijk laat voelen ‘het is genoeg geweest, rusten nu’. Dat je misschien toch meer naar de signalen moet luisteren en af en toe een uitnodiging weigeren ook al zou je er zo graag op ingaan.

Het doet wat met een mens. Beseffen dat je iets niet meer kunt. Dat je relatief gezien nog zo jong bent maar vaak het leven van een veel ouder iemand moet leiden omdat je lichaam je grenzen oplegt, limieten die je zelf niet hebt gevraagd. Ik wil leven, ik wil plezier maken, ik wil mijn oude ik terug. Ik wil verdorie geen lichaam dat telkens protesteert wanneer het iets moet doen dat vroeger zo eenvoudig en logisch was. Zoals een terrasje doen met de vrienden. Hoe gek klinkt het niet dat zelfs zoiets fysiek te zwaar kan zijn. En toch is het zo. Het maakt me bij momenten woest… op mijn ziekte, op mijn lichaam… op mezelf.

En toch is dit waar ik mee verder moet. Om mezelf te beschermen en toch maximaal te kunnen genieten van enkele gezellige momenten, moet ik af en toe ‘neen’ leren zeggen en toegeven dat het niet lukt. Ik moet selecteren en een beter evenwicht zoeken tussen uitjes en rust. Tussen me opkleden voor een etentje en languit voor de zetel in pyjama blijven liggen. Het knaagt aan me maar het is wat het is.

Of om met een positieve noot te eindigen: ik geniet nu 200% van de momenten die me wel zijn gegund terwijl ik ze vroeger vaak als vanzelfsprekend zag.

Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *