Bloemenpracht

« Terug naar artikel

Bloemenpracht

  • Gepubliceerd:
  • Laatst bijgewerkt:
  • Blogs van Helga

Geluk hoef je niet altijd ver te zoeken. Wanneer de sarcoïdose in alle hevigheid in je lichaam tekeergaat, de granulomen verspreid over je ingewanden aanwezig zijn, je energieniveau onder nul is gezakt en je doodmoe bent en toch de slaap niet kunt vatten, lijkt geluk soms veraf. En toch kan de natuur me op zo’n momenten kracht geven.

Een kleurrijke bloemenpracht die ongeremd bloeit, kleine knopjes aan de struiken die aangeven dat de winterslaap voorbij is, de gezellige drukte van de vogeltjes die volop hun nestjes maken in onze hagen en de eerste vlinders, hommels en bijen die niet genoeg krijgen van onze geurende tuin. Op zo’n moment vergeet ik even de stoorzender die sarcoïdose is.

Een bezoekje aan een plantencentrum betekent voor mij 100% genieten. Door de gangen dwalen, niet genoeg krijgen van de kleuren en geuren, de verschillende indrukken, de ontluikende schoonheid. Het is alsof je met een kind naar een pretpark gaat en het van bij de aankomst tot aan het vertrek verbaasd naar alles kijkt en onbekommerd plezier beleeft. Zoals enkel een kind dat kan.

Vandaag was zo’n een topdag. Mijn echtgenoot stelde voor om nog enkele plantjes en bloemen te halen om de tuin nog wat op te smukken en net als een kind stond ik uitgelaten binnen de vijf minuten paraat om op stap te gaan. Onze tuin in gedachten vonden we enkele planten en bloemen die er perfect zullen aarden. Van een stokroos en meiklokjes tot enkele struiken die compact blijven in groei maar een constante bloemenpracht geven tijdens de lente of in de zomer.

Alsof ik net het mooiste geschenk gekregen had, begaf ik me dolgelukkig naar de kassa. Daar stonden kleine potjes gevuld met klavertjes vier. Ik was er zo door gefascineerd dat ik niet doorhad dat de rij opschoof en ik de vrouw achter ons eigenlijk ophield. Toen ik voorzichtig het potje terugzette en rondom me keek, besefte ik dat de tijd niet was blijven stilstaan. De dame glimlachte naar me en zei: “Geen probleem hoor mevrouw, geniet er maar van, ’t is tenslotte zondag, dan hoeven we niet zo gehaast te zijn.” Ik beantwoordde haar aangename blik met een gelukzalige glimlach.

Eens thuis wou de regen even een spelbreker zijn maar dat was buiten mijn enthousiasme gerekend. De nieuwe planten en bloemen kregen intussen een mooi plaatsje in onze tuin.

Is het door of dankzij mijn sarcoïdose dat ik nu zoveel meer geniet van die kleine momenten, van de pracht die zich in onze tuin bevindt, van de vogels en insecten die bedrijvig hun plekje zoeken in die groene hoorn des overvloeds? Als dat zo is, dan heeft deze systeemaandoening me ook wel iets positiefs opgebracht. Deze chronische ziekte heeft me geleerd dat je geluk echt niet ver moet zoeken. Dat je alleen de tijd moet nemen om écht te kijken met al je zintuigen. Mij geeft dat gevoel alleszins de kracht om strijdvaardig te blijven ook als het eens wat moeilijker gaat.

Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *