Dr Jekyll & Mr Hyde

« Terug naar artikel

Dr Jekyll & Mr Hyde

  • Gepubliceerd:
  • Laatst bijgewerkt:
  • Blogs van Helga

Om de huidige stand van zaken te bepalen en te ontdekken hoe vinnig die sarcobeestjes zijn en of er DVN in het spel is, word mijn vermoeide lichaam begin januari aan een nieuwe reeks medische testen onderworpen.

Acht in totaal: bloedanalyse, urine-analyse, oogonderzoek, longtest, inspanningstest, echografie van het hart, ct scan van de longen en emg. Geen idee of het daarmee stopt want veel hangt af van de resultaten.

Ik kijk niet echt uit naar de onderzoeken en toch ook wel. Ik wil immers weten hoeveel schade sarcoïdose intussen al verder heeft aangebracht, waar de beestjes zich bevinden en wat mijn vooruitzichten zijn. Al blijven die zelfs na de testen en analyse wellicht vrij vaag. De specialist zei het gisteren nog. Het blijft een grillige ziekte. En ook de kuur is eigenlijk meer een lapmiddel om verder te kunnen gaan. Om te overleven. Een portie cortisone als pepmiddel, als zalving voor de wonde die intussen mijn hele lichaam is.

Het wordt weer een dag van wachten, analyses, nog meer wachten, onderzoeken met als doel nog meer zicht te krijgen op die chronische aandoening die zich jaren terug over mijn lichaam meester heeft gemaakt. Het is immers moeilijk te ontrafelen wat oorzaak en gevolg is. Lagen mijn hartkloppingen in 2007 aan de basis of zijn ze er het gevolg van? Zijn mijn zweetaanvallen het gevolg van die vermoeidheid en fysieke inspanningen die te veel worden? Of eerder een symptoom van DVN? Idem voor mijn maag, darmen, gewrichtsproblemen, spierpijnen, … waar zit de oorsprong en waar het gevolg?

Als ik het zo bekijk ben ik wel een interessant studieobject. Een lichaam dat plots zonder enige aanwijsbare reden de handrem optrekt en zelf een eigen koers gaat varen die niet de richting van de eigenaar is. Een lichaam dat nee zegt terwijl de eigenaar ervan wel degelijk uit alle macht ja knikt. Een lijf dat op geen enkele medicatie – hoe zwaar ook – afdoend reageert waardoor de kwaal nadien volledig verholpen is.

Ik voel me bij momenten zo’n beetje als Dr Jekyll and Mr Hyde. Mijn beestjes verstoppen zich inderdaad verspreid over mijn lichaam om dan nadien in alle hevigheid uit te barsten en “kiekeboe” te roepen. Man, wat ben ik dat verstoppertje spelen moe.

Ik hoop dat die testen opnieuw enkele verstopplekjes van mijn sarcobeestjes blootleggen en dat we ze nadien met wellicht zware medicatie meer murw kunnen slaan.

Ready for the next battle!

Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *