Het is, wat het is

« Terug naar artikel

Het is, wat het is

  • Gepubliceerd:
  • Laatst bijgewerkt:
  • Blogs van Helga

Genieten hoeft niet groots te zijn. Dat heeft mijn ziekte me intussen wel al geleerd. Terwijl ik vroeger vooral uitkeek naar momenten om te kunnen genieten of er zelfs enkele wilde creëren, grijp ik elk geluksmoment nu met beide handen gretig vast.

Mijn lichaam werd de voorbije maanden, en zeker de laatste weken, weer zwaar op de proef gesteld. Ontstekingen her en der, uitputtende vermoeidheid, overal pijn. Een lichaam dat je tijdens deze koopjesperiode maar al te graag zou inwisselen voor een gezonder en vooral ook strakker exemplaar. Want ook dat heeft mijn ziekte bewerkstelligd. Heel wat extra kilo’s door de bijkomende corticosteroïden, rode fluffy wangen en ja hoor… de gekende zweetaanvallen. En toch doet het me steeds minder. Of ik zal het anders zeggen: ik laat mijn dag er niet meer door vergallen. Sinds sarcoïdose zijn intrede heeft gedaan in ons leven – inderdaad ook in dat van mijn gezinsleden – hebben we nog maar één leuze: “Het is, wat het is.” Op alles en nog wat is dat ons antwoord.

Elke dag is bijlange niet goed. En elke kwaal die erbij komt is er een te veel. Maar elk moment dat ik de kans krijg om te genieten van kleine dingen, geeft me weer moed.

We zijn er met het gezin even op uit in Normandië. Een van onze favoriete plekjes. Omwille van de combinatie natuur, geschiedenis, gastronomie. En deze quality time neemt niemand mij nog af. Gewoon samen iets gaan bezoeken, een terrasje doen of zoals vanavond in de tuin van de b&b waar we verblijven een stukje pain français afbreken met een sneetje kaas erbij en een heerlijk glaasje rosé. Of mijn zoon en echtgenoot zien lachen bij de vele YouTube bloopers die ze samen besloten te bekijken terwijl ik in mijn zoveelste boek dook. Het is niks speciaal maar het zijn die kleine momenten die mij nu extra kracht geven.

Ik mag dan wel bomvol medicatie zitten, voelen dat de lucht behoorlijk drukkend is, beperkt zijn in mijn bewegingsvrijheid en met een wandelstoeltje bij de hand op uitstap gaan, dit nemen ze me niet meer af. Die gezellige familiemomenten, dat gewoon eenvoudigweg genieten van dit samenzijn. Een praatje slaan met onze gastheer over het dorpje Pontorson en de betekenis ervan in de geschiedenis. Dat is wat mij verder drijft. Verhalen van echte mensen. Dat is waar ik – echt wel – dankzij mijn ziekte nu bewust tijd voor maak. Het is de rijkdom die ik mij veroorloof in een wereld die sinds enkele jaren een stukje meer begrensd is. Ik hoor hun verhalen, beleef ze mee en heb het gevoel een enthousiaste deelgenoot te zijn. En dat alles…  vanuit een zeteltje.

Maar grenzen of niet…. deze week ga ik grenzeloos genieten van mijn echte rijkdom: quality time met mijn gezin.

De zorgen. Die zijn er wel. Maar ze krijgen ditmaal geen carte blanche.

Santé!

Profielfoto van Helga
Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *