Incognito in relaxmodus

« Terug naar artikel

Incognito in relaxmodus

  • Gepubliceerd:
  • Laatst bijgewerkt:
  • Blogs van Helga

Dit doet een mens deugd… even de batterijen in de lader leggen om compleet zen te worden. En voor iemand met sarcoïdose is dit dubbel genieten.

Een weekje Gran Canaria. Door de testen aan mijn nieren leek het risico erin te zitten dat ik mijn annuleringsverzekering nog maar eens zou moeten aanspreken. Maar de dokter zette op het laatste nippertje het licht op groen. Alles is zeker niet in orde maar een weekje weg kan én mag. Gelukkig maar.

Hier zitten we dan. Rustig te genieten op ons terrasje van de ondergaande zon. Dit doet me zo’n deugd. Alles is hier heerlijk “plat”. Voor een keer een wandeldijk waar ik niet puffend en zuchtend van punt A naar B hoef te gaan. Combineer dit met een gezellige 26 graden en een zacht briesje en je weet onmiddellijk dat ik me in mijn element voel. Mijn lichaam komt hier tot rust… ik kom tot rust. En ik krijg de kans om weer de energie op te doen die ik nodig zal hebben om elke dag tegen deze rotziekte te blijven vechten.

Want sarcoïdose is zo’n ziekte. Een aandoening die je doen en laten bepaalt en je in een lichaam doet leven dat niet meer het jouwe is. Een ziekte die miskend en zwaar onderschat wordt.

Vrienden vragen me… stuur eens een fotootje door. Maar dat zal niet snel gebeuren. Van de mooie zichten, de natuur, … dat wel. Maar niet van mezelf. Door de 2,5 jaar cortisone is mijn lichaam zodanig veranderd dat ik er geen vrede mee kan nemen. Ik haat de aanblik van dit veel te mollige en stramme lijf. Ik huiver bij de gedachte om dit op de gevoelige plaat vast te leggen. Sarcoïdose heeft mijn zelfbeeld ernstige schade toegebracht en het zorgt elke dag opnieuw voor een gevecht met mezelf.

En toch… geniet ik nu met volle teugen van dit uitstapje. Rust, een zalig klimaat en even weg van alle onderzoeken. Dat is wat ik nodig had. Ik weet dat er me nog een reeks testen te wachten staat want alles was niet 100% rooskleurig bij de laatste analyses maar dat doet er deze week even niet toe. Terwijl ik luister naar de golven en de zon langzaam zie ondergaan, voel ik de rust in mezelf toenemen. Mijn hoofd pruttelt soms wel nog tegen omdat het de neiging heeft om door te bomen en te piekeren maar mijn lichaam drukt resoluut de pauzeknop in. Het geeft me de kans om even in relaxmodus te gaan.

Ik ben ziek. Dat klopt. Ik heb een vrij ernstige systeemaandoening verspreid over verschillende organen die mijn lichaam zwaar op de proef stelt. Ook daarvan ben ik me bewust. Maar vanavond op mijn terrasje in Gran Canaria, starend naar de zee en de prachtige zonsondergang, ben ik ook even weer dat kleine meisje dat zorgeloos kon genieten en altijd de kans kreeg zichzelf te zijn.

Profielfoto van Helga
Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *