skip to Main Content

Kerstgedachte

« Terug naar artikel

Kerstgedachte

Kerstavond… een periode die meestal gekenmerkt wordt door gezelligheid. Thuis, bij vrienden, familie, aan de feestdis of gewoon lekker knus voor het haardvuur. Het is ook de tijd waarop de postbode overuren draait om alle kerstkaartjes tijdig in de bus te krijgen. En elk jaar opnieuw kan ik genieten van die authentieke, met de hand geschreven kaartjes. Veel meer dan alle digitale wensen die je mailbox of Messenger-account bereiken.

Traditiegetrouw stal ik alle kerstkaartjes uit op de kast en neem er regelmatig eentje vast om die fijne wensen nog eens extra in me op te nemen. En ik ben in gedachten bij degene die de tijd heeft genomen om een liefdevolle boodschap neer te pennen, het kaartje in een omslag te steken, er een postzegel op te kleven en het vervolgens in de brievenbus te droppen.

Maar meer nog dan andere jaren betrap ik mij erop dat ik de zin ‘we wensen jullie een goede gezondheid’ als een mantra blijf herlezen. Eerlijk, vroeger vond ik dat nogal een ‘dooddoener’ op een kerstkaart. Iets wat uit je pen vloeide omdat je zelf geen inspiratie had om een originele wens neer te schrijven. Ik zou het ook zelf nooit op een kaart hebben geschreven omdat het me ‘zo logisch’ leek. Nu pas besef ik hoe waardevol die wens is.

Als sarcoïdosepatiënt die elke dag moet leven in een wereld vol medische ups & downs, die van het ene onderzoek naar het andere holt, die continu een evenwicht moet zoeken tussen wil en kracht, die de dag start met een handvol medicatie om alles onder controle te houden of het ene neveneffect door een ander pilletje tracht te verminderen, besef ik dat dit de wens ik waarvan ik wil dat die uitkomt. Ik wens iedereen, inclusief mezelf, in 2017 een fantastische gezondheid toe.

Ik weet dat ik niet te euforisch mag worden. Hopen dat mijn sarcoïdose met één vingerknip verdwijnt, is onrealistisch en zit er gezien het stadium waarin ik me bevind ook niet direct in. Maar hopen dat mijn huidige ongemakken deze zijn waarmee ik verder moet leven zonder dat er nieuwe verschijnen in mijn lichaam of op mijn huid… dat mag wel.

Ik wens mijn lotgenoten – dit klinkt een beetje alsof we een sekte zijn???? – of eerder degenen die net als ik het voorbije jaar heel wat energie hebben gestoken in hun genezing, alleen maar prachtige vooruitzichten. Een jaar waarin de ziekte zich stabiliseert of zelfs tot rust komt, waarin de ongemakken draaglijk zijn of zelfs te verwaarlozen, waarbij de overvloed aan medicatie ingedijkt kan worden én gezonde alternatieven op de markt worden gebracht.

Ik wens jullie vooral veel positieve kracht en levensenergie. Veel fijne momenten en gezellige babbels met vrienden en familie… en veel verwondering.

Want in die kleine dingen… schuilt de echte rijkdom.

Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Back To Top