Offday

« Terug naar artikel

Offday

  • Gepubliceerd:
  • Laatst bijgewerkt:
  • Blogs van Helga

Ik heb ze niet vaak… gelukkig maar. Zo’n dagen waarop alles je te veel lijkt en je gewoon zin hebt om in je bed te kruipen. Ver weg van de bewoonde wereld in mijn beschermende cocon.

Maar vandaag heb ik echt een offday. Een slechte dag dus. Het gevoel dat je nergens nog controle over hebt en dat alles gewoon té is. De onderzoeken, de administratieve mallemolen, de beperkingen van je lichaam, de alomvattende vermoeidheid, de eindeloze reeks van teleurstellingen en het beklemmende gevoel dat dit nooit meer weggaat.

Een dag waarop alles me te veel is en ik gewoon alleen wil zijn.

Ook dat is sarcoïdose… die vermoeiende stemmingswisselingen die je nergens brengen maar soms sterker zijn dan jezelf. Omdat je in een lichaam zit dat het jouwe niet meer is en waar je nog elke dag vrede mee probeert te nemen. Omdat je de energie niet meer hebt of wil opbrengen om zinloze discussies aan te gaan of zaken proberen te veranderen waar je toch geen vat op hebt. Een dag dus waarop de muren op je afkomen en je angstvallig naar de opening tussen de stenen zoekt.

Ik vind van mezelf dat ik best wel eens “recht” heb op zo’n dag. Tenslotte heb ik de laatste twee jaar ook al heel wat op mijn boterham gekregen. En het beleg smaakte bijlange niet altijd even zoet.

En toch… ook hier moet ik weer door. Zo’n offdag kan..  maar niet te lang. Het haalt niks uit en vooral het brengt je geen stap verder. Bij wat trouwens? Een genezing die er niet komt? Een leven dat nooit meer zoals vroeger wordt? Een toekomst die er plots niet meer uitziet zoals ik die had gedroomd?

Tijd dus om de knop in mijn hoofd om te draaien. Om los te laten wat ik niet kan veranderen. Om te aanvaarden zoals het nu eenmaal is. En vooral om te blijven vechten voor wat wel nog binnen mijn bereik ligt.

Hoog tijd om mijn jas aan te trekken, een sjaal rond die longen te wikkelen, mijn trouwe viervoeters bij me te roepen en een wandeling te maken langs de velden. Tijd om uit te waaien en mijn hoofd de rust te gunnen die het nodig heeft….

Profielfoto van Helga
Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *