skip to Main Content

Paasglinsters

« Terug naar artikel

Paasglinsters

De 200 meter platliggen. Dat ben ik sinds vorige donderdag aan het doen en blijf ik aanhouden tot eind deze week want ik heb enkele daagjes vakantie.

Niks moet. Heerlijk niksen mag. Al is dat laatste voor mij wel al een kunst op zich want ik ben altijd druk in de weer en heb het er nog steeds moeilijk mee om niks te doen. Het lijkt een beetje op afkicken zelfs. Al heeft mijn ziekte me de voorbije jaren wel andere inzichten doen krijgen. In mezelf, mijn omgeving, mijn werk én de mensen die mijn pad kruisen.

Zo werd ik onlangs tijdens een zalig zonnig dagje aan zee in een winkel weer even met de neus op de feiten gedrukt. De mevrouw voor me aan de kassa draaide zich even naar me om, haar oog viel duidelijk op het litteken ter hoogte van mijn keel door de mediastinoscopie destijds. Ze draaide zich snel, om even later weer om te keren en opnieuw die snede te fixeren. Ik stond even aan de grond genageld.

Kort na die ingreep enkele jaren geleden heb ik ook een discussie gehad met iemand. Toen stond ik aan een lift te wachten omdat trappen doen op dat moment totaal geen optie voor me was. De lift was oorspronkelijk enkel voor ouderen en gezinnen met een buggy bedoeld. En ik had er zelf geen zin in want ik heb claustrofobie maar het was mijn enige middel om naar boven te geraken dus schoof ik mee aan. De jonge papa achter me liet geen kans onbenut om zijn ongenoegen te ventileren. “Dat het logisch was dat er zo een file ontstond als “sommigen” te tam waren om de trap te doen. Dat die “sommigen” misschien iets aan hun gewicht konden doen…”. Ik heb me omgedraaid, gezegd dat een ziekte niet altijd zichtbaar is, dat medicatie tot overgewicht kan leiden en gevraagd of hij anders ook de vele onderzoeken en zo’n snede in de hals wou. Zijn peacock-gedrag was in één vingerknip voorbij. Meer nog hij zal voortaan twee keer nadenken alvorens iemand nog te be/veroordelen.

Daar loopt het immers fout in onze maatschappij. Niet elke ziekte of gemoedstoestand is zichtbaar maar daarom kan het wel een grote invloed hebben op je leven, je welzijn.

Maar goed. Eens terug gecatapulteerd in de rij aan de kassa besloot ik dat het goed was. Dat ik op dat ongepast staren niet zou reageren want voor hetzelfde geld had mijn litteken op die plek een pijnlijke herinnering bij die mevrouw voor mij losgeweekt. Wie was ik dan als ik dat zelf zou veroordelen? Ik liet het voor wat het was en ging terug naar buiten met mijn hoofd naar de zon gericht, een zonnebril aan en een sunblock crème op mijn litteken gesmeerd. Ik besloot van dat moment te genieten en niet te piekeren over het onbegrip dat sinds de aandoening elke dag mijn reisgezel is.

Toch zou het helpen als we met z’n allen alvorens onze reactie klaar te hebben eerst even zouden nadenken of die wel gepast is. Je weet nooit en ziet het ook niet altijd welke strijd iemand dagelijks voert. Veroordelen is makkelijk, onbegrip uiten ook. Maar echt begrijpen wat er in iemand zijn hoofd en zijn lichaam omgaat dat vraagt inlevingsvermogen én net dat tikkeltje meer.

Ik hoop dat de paasklokken tijdens hun laatste doortocht glinsters van dat ‘tikkeltje’ hebben uitgestrooid over onze samenleving en dat we met z’n allen net iets verdraagzamer worden. Het kan de wereld enkel mooier maken.

En nu… verder genieten van dat niksen.

😉🥚🐇🐥

Helga

Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top