skip to Main Content

Schoonheidsslaapje

« Terug naar artikel

Schoonheidsslaapje

Knock-out. In het midden van de dag. Sinds sarcoïdose zich een weg heeft gebaand doorheen mijn lichaam overvalt het me steeds vaker dat ik overdag doodmoe in de zetel ga hangen en in een mum van tijd van de wereld ben.

Dat kan natuurlijk enkel gedurende verlofperiodes of tijdens het weekend. Bij een doordeweekse werkweek draait mijn lichaam op pure adrenaline verder. Maar op andere momenten gaat het licht steeds vaker uit.

Vroeger zat er geen rem op mijn inspanningen. Van hot naar her lopen, het ene na het andere organiseren en zelfs in vrije momenten slaagde ik erin de agenda vol te plannen met bezoekjes allerhande. Wanneer ik nu ergens een uitstapje maak, zit ik in de wagen huiswaarts al volop te verlangen naar de zetel thuis die uitnodigend op me wacht. Eens aangekomen is de enige spurt die ik nog neem die naar de bank. Kussentje onder het hoofd en weg zijn we.

Het is geen kwestie van willen maar van moeten. Ik ben letterlijk uitgeteld na een uitstap. Mijn lichaam doet op zo’n moment gewoon fysiek pijn en voelt zwaar aan… loodzwaar.

We zitten enkele daagjes aan zee en ons sortietje naar Oostende gisteren eindigde ook in mijn bed. Twee uur lang knock-out. En ook vandaag is zo’n hangdag. Ik zit zelfs nog in pyjama. Liggen, hangen, liggen en nog meer liggen. Meer heb ik nog niet gedaan. Enkele jaren geleden zou ik zoiets “verloren tijd” hebben genoemd. Want elk moment dat niet echt benut werd, leek in mijn ogen zinloos. Ik had een batterij waar geen uit-knopje aan zat en sleurde iedereen mee in die drive om altijd maar verder te gaan.

Toen ik sarcoïdose kreeg, was die futloosheid een van de symptomen waar ik het moeilijkste mee overweg kon. Zo was ik toch niet? Ik, het ga-maar-altijd-door konijntje dat tot vervelens toe aan het plannen was. Meermaals kreeg ik de opmerking “je bent wel in verlof he. Je hoeft niet altijd IETS te doen”. Maar in mijn hoofd bestond dat gewoon niet. Zitten, niksen, rusten. Puur tijdverlies vond ik het.

Ik heb er vrij lang over gedaan om ook die nieuwe toestand waarin mijn lichaam zich bevindt te aanvaarden en soms vecht ik er ook nog wel tegen en ga ik door terwijl mijn lijf schreeuwt om rust. De voorbije jaren heb ik echter geleerd dat ik die powernaps echt nodig heb. Net omdat ze me helpen die platte batterij terug op te laden en me weer de kracht geven om verder te gaan.

Het heeft lang geduurd vooraleer ik aan mezelf en anderen kon toegeven dat even rusten na een uitstap of inspanning me deugd kon doen… ja zelfs broodnodig was. Dat het geen tijdverlies was. En eigenlijk is het ook niet echt “niets doen”. Het is eerder je lichaam aan de lader hangen om nadien weer enkele uren verder te kunnen gaan.

Het vreemde is dat wij sarcoosjes ’s nachts met moeite de slaap kunnen vatten door onze kwaaltjes, krampen of restless legs maar dat we overdag na een inspanning in een mum van tijd knock-out zijn. Dat grillige lichaam toch!

De schoonheidsslaapjes zijn intussen een vast onderdeel geworden tijdens mijn weekends en vrije dagen. Alleen veel schoonheid hebben ze mij nog niet gebracht. De walletjes – nu ja, “tjes”? – onder mijn ogen en de vermoeide blik zijn helaas al jaren een onderdeel van me geworden. Maar ik blijf proberen. Je weet nooit dat ik op een dag na zo’n powernap ontwaak uit deze boze droom die wat mij betreft al veel te lang duurt. Ik ben toe aan een nieuw en pittig verhaal. Move over sarco!

Helga

Hallo, ik ben Helga en kom uit België. Sinds 2015 weet ik dat ik sarcoïdose heb, stadium III. Het was even schrikken toen ik de diagnose kreeg maar intussen is het een deel van mezelf geworden en slaag ik er nog altijd goed in om werk en privé in balans te houden. Ik werk full time en heb nog een bijberoep. Dit lukt prima omdat ik continu het evenwicht bewaak tussen wat mijn hoofd wil en mijn lichaam kan. Een uitdaging… dat wel. Maar laat dat nu net één van mijn sterkste punten zijn: uitdagingen aangaan… :). Met mijn blog wil ik de bekendheid rond de ziekte vergroten, de gemoedstoestand bespreekbaar maken en een tipje van de sluier oplichten over deze vaak ‘onzichtbare ziekte’. Mijn blogs staan ook op mijn eigen weblog: https://sarcoidosesite.wordpress.com.

Lees alle blogs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top