skip to Main Content

Balans

« Terug naar artikel

Balans

Het einde van weer een kalenderjaar nadert, dus word je weer doodgegooid met allerlei jaaroverzichten, lijstjes, plannen en “goede” voornemens. Naast de overkill aan al dan niet nuttige informatie staat er ook nog eens de traditionele berg eten op het programma; iets waar je maar moeilijk omheen kunt, zo groot is die meestal.

Maar niet dit jaar! Deze keer doen we alles anders: geen uitbundige versieringen, geen schaaltjes met allerlei chocoladeverleidingen of grote kerstmenu’s. Nee, dit jaar doen we het rustig aan. We hebben besloten om de lijn die we hebben vastgepakt niet los te laten, en ons zo goed en kwaad als het gaat aan onze nieuwe, gezondere levensstijl te houden.

De lijstjes en overzichten blijven, daar komen we niet onderuit. Sterker nog, ik zal er zelf ook eentje ophoesten, al was het alleen maar om onze zegeningen te kunnen tellen! Maar die berg met eten en drinken, die is er niet én komt er niet. Tenminste, niet hier in huis in de vorm van allemaal lekkere, maar oh zo ongezonde dingen waar we zo van hielden.

Vandaag, eerste kerstdag een gewone dag, met de voor ons tegenwoordig normale dingen. Alleen wat mooier opgemaakt, iets uitgebreider dan anders, en ja, zelfs iets meer. Dus vandaag een extra stuk fruit bij het ontbijt, een heerlijk soepje bij de lunch, en een diner waar je je niet voor hoeft te schamen: een overheerlijke garnalencocktail, en een keertje een heerlijk, zelf gegrilld stuk Dicke Rippen. Een lekker stuk varkensvlees dat je alleen maar in Duitsland kunt krijgen, want hier kennen ze dat niet. En als toetje een klein puntje appeltaart met wat magere slagroom.

Genieten 2.0, want het is echt goed vol te houden. Natuurlijk krijgen we op dit soort dagen best wel wat extra calorieën binnen, maar ach, een keertje mag dat best, toch? Wat het morgen wordt weten we nog niet. Want morgen gaan we uit eten naar een bekend steakhouse in deze regio: De Leuke Broeders in Overloon. Maar zelfs dan hebben we het zelf in de hand, want we kunnen daar natuurlijk genoeg lekkere dingen eten en drinken die gewoon in ons dieet passen. Met een beetje extra, want we gaan onszelf natuurlijk wel belonen voor de behaalde resultaten.

Wat me direct brengt op het beloofde lijstje. Een lijstje, niet lang maar wel zeer betekenisvol, en bepalend voor de rest van mijn leven. Want wat hebben we bereikt? Nou, dit:

  • Minpunt: Ik ga nooit meer werken; 100% duurzaam arbeidsongeschikt verklaard.
    • Pluspunt: Dat geeft enorm veel rust in mijn hoofd, dus ik hoef me geen echte zorgen meer te maken voor de toekomst.
    • Pluspunt: Mijn werkgever is niet langer verantwoordelijk voor mijn inkomen; zij kunnen er ook niets aan doen. Weg schuldgevoel!
    • Pluspunt: Uit al deze ellende is toch een mooie vriendschap ontstaan met iemand die het ook zwaar te verduren kreeg begin dit jaar, maar toch kans zag mij te blijven begeleiden gedurende het UWV-gevecht.
  • Minpunt: Ik werd doodziek van de chemo-rommel (MTX). Ik was gewoon vier dagen per week beroerd.
    • Pluspunt: sinds ik gestopt ben met die rotzooi, en gestart met een vervangend middel (Azathioprine, ook rommel natuurlijk) ben ik niet meer ziek geweest!
  • Pluspunt: Begonnen met de Inflectra infusen, die mij volgens mijn arts beter moeten laten voelen op den duur.
    • Pluspunt: Ze heeft gelijk. Ik voel me echt een stuk beter!
  • Pluspunt: de laatste scans en onderzoeken laten stabilisatie, en op sommige punten zelfs wat verbetering zien.
  • Pluspunt: ik durf nu dan ook meer aan te pakken, en heb ja gezegd tegen een bestuursfunctie in de SBN.
  • Pluspunt: de lifestyle change die we samen zijn aangegaan werkt! De pondjes vliegen er sneller af dan ze eraan zijn gekomen, en we hebben lang niet meer zo genoten van onze voeding. Dat geldt zowel voor het bereiden als het nuttigen.

De balans slaat dit jaar voor het eerst sinds lange tijd dus zeer overtuigend door naar de positieve kant. Alleen: ik voel me nog niet zo; ik was altijd al wel redelijk positief, en vind niet dat dat beter is geworden. Ik heb nog steeds mijn stemmingswisselingen, ondanks dat ik beter slaap dan vorig jaar. Ik ben nog steeds gammel en wankel omdat mijn spieren niet met mijn hoofd mee willen doen (bedankt neurosarco!). Wat de balans dus toch weer een beetje in mineur zet, maar hé, het jaar is nog niet voorbij toch?

Voor zover mijn proza voor dit ongelooflijk dynamisch, complex, vermoeiend, zwaar maar toch ook gelukkig verlopen jaar. Dit was blog #72 sinds ik in maart 2016 ben begonnen met schrijven. Zo’n beetje mijn hele doopceel staat nu online, er is nu even niets meer dat ik zou kunnen toevoegen. Behalve dan jullie allemaal een bijzonder aangename voortzetting van Kerst 2017, en een uitzonderlijk goed, succesvol en zo gezond mogelijk 2018 toe te wensen. Geniet ervan; ik heb gemerkt dat je leven zomaar kan veranderen en dat al je mooie plannen spontaan in de prullenbak kunnen belanden.

Tot volgend jaar!

Dit bericht heeft 1 reactie
  1. Mooi gezegd en geschreven. Klinkt toch meer positief dan negatief.
    Ook ik wens jullie een “gezonder” maar vooral een gelukkig 2018.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top