Goede dagen? Ze bestaan echt!

« Terug naar artikel

Goede dagen? Ze bestaan echt!

goede_dagGoede dagen bestaan echt!

Jazeker, ze bestaan echt, goede dagen. En nu kan ik eindelijk uit eigen ervaring meepraten over dit fenomeen…

Gisteren werd ik wakker na een zoals gewoonlijk slechte nacht. Ieder half tot heel uur wakker van de pijn in mijn benen, draaien, verder slapen, wakker etc. De dagelijkse routine meldt zich weer aan: OPSTAAN!

Dus naar de douche, lekker warm, en huh? Afdrogen geeft minder problemen vergeleken met de andere dagen? Minder pijn in mijn benen, en ik kan zomaar verder bukken? Wat krijgen we nou weer!

Gewoon de routine afgemaakt, medicijnen geslikt en verder met aankleden. Alweer hetzelfde gevoel: hoe kan het nu zoveel makkelijker gaan? Voor het eerst in bijna een jaar trek ik mijn sokken nagenoeg zonder zenuwpijn aan, evenals mijn broek en schoenen.

Afijn, zal wel één van de vele “golfbewegingen” binnen mijn lichaam zijn; per slot van rekening is de sarco onberekenbaar, en de neuropathie al helemaal. Niet meer over nadenken…. FOUT dus!

Het opstaan van de stoel gaat ook al zo soepel, en ook het lopen gaat me veel beter af dan voorheen. Toch maar met de traplift naar beneden, ontbijt maken en we zien verder wel hoe het loopt. Maar ik voel me vreemd genoeg een beetje optimistisch, zeker na het mindere nieuws van gisteren dat het neurologisch onderzoek geen nieuwe zaken aan het licht heeft gebracht.

Boodschappen doen met mijn vrouw. Nog steeds een licht euforisch gevoel, want het lopen gaat meer dan redelijk, en vooral de neuropatische pijnen in mijn benen en voeten zijn even niet dominant aanwezig. Instappen, rijden en uitstappen gaat prima… Toch maar de rolstoel in de enorme supermarkt gebruiken, want lopend haal ik de kassa zeker niet, ook niet vandaag.

Thuis gekomen blijft het positieve gevoel hangen; lekker onder de veranda even rusten. Maar ik ben moe; zo verschrikkelijk moe dat mijn oogjes regelmatig dichtvallen. Toch blijft de pijn redelijk op de achtergrond, en kom ik op een lekkere manier tot rust. Mijn vrouw vraagt zich af of het misschien toch gedeeltelijk een psychisch kantje heeft, zo precies na het mindere nieuws gisteren… Hmmm, denk het niet, neuropathie kun je niet verzinnen. Feit is dat ik me gewoon BETER voel dan anders!

En toen werd ik vannacht om half twee alweer wakker van de pijn in mijn poten… Had ik gewoon (eindelijk) een positieve droom? Nee, het was waar gebeurd… Goede dagen bestaan dus ECHT.

Ik koester de herinnering aan de dag van gisteren, want vandaag zijn al mijn ellendige vriendjes weer terug… Zeker een dagje verlof opgenomen. Zucht….

Hallo, ik ben Rob van Jaarsveld (1960), voormalig systeembeheerder bij een grotere multinational na een 22-jarige carriére bij de Luchtmacht en nu 100% arbeidsongeschikt door neurosarcoïdose. In 2015 werd bij toeval sarcoïdose stadium II geconstateerd; in mijn blogs lees je hoe en wat daarna kwam. Na die eerste diagnose kwam ik direct bij de SBN terecht en gelijk als vrijwilliger aangemeld om iets voor mijn mede-patiënten te kunnen doen. Ik beheer nu met een aantal medevrijwilligers deze website, het forum, de social media en blog naast het redactiewerk voor de Sarcoscoop. Ik hoop dat mijn verhalen (ook te lezen op www.vonjot.nl) anderen kunnen inspireren om het allemaal een keer lekker van zich af te kunnen schrijven. Hoe dan ook: ondanks alles blijf ik positief, en zal mijn lichaam niet laten winnen van mijn geest!

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *