Het kookpunt is bereikt

« Terug naar artikel

Het kookpunt is bereikt

Nietsdoen is geen optie. Diegenen die mij kennen zullen dat beamen, ook ikzelf weet dat als geen ander. Met het verder aftakelen van mijn lijf verdwijnt ook langzaam het vermogen, en daarmee ook de zin om dingen te doen die ik eigenlijk, stiekem toch wel leuk vindt. En dat is voor mij onacceptabel!

Vakantie bijvoorbeeld, dat is zo’n dingetje. Vliegen is allang geen echte optie meer; het zeulen met bagage, het verstouwen van de rolstoel en helemaal het opgevouwen zitten in zo’n stoel schrikt me af en haalt al bij voorbaat de ontspanning weg. De auto? Ja, dat is natuurlijk een optie. De Vitara is echt een goede auto voor mij, maar ondanks alle ingebouwde snufjes zal ik toch echt uiteindelijk zelf moeten rijden. En om nu misschien wel 1000 kilometer (of meer) in stukjes van maximaal een uur te gaan afleggen is ook weer zoiets. Ook het vinden van geschikt onderdak wordt dan iedere dag weer een uitdaging, want ik kan natuurlijk geen trappen lopen en in ieder bed slapen (en dat geldt voor ons beiden).

De vervanging van dit alles heb ik gevonden in mijn eigen stukje tropisch paradijs. De afgelopen jaren heb ik behoorlijk geshopt bij kwekers en tuincentra om onze achtertuin grotendeels te voorzien van subtropisch groen in allerlei soorten en maten. Alle schuttingen en zelfs de wand van de schuur bekleed met een bamboe- of boomschorsbedekking om het geheel een passende entourage te geven. Uiteraard ook een aantal kleine waterpartijtjes in de vorm van watervalletjes toegevoegd, inclusief de onvermijdelijke Maleisische Boeddha (gekregen van mijn dierbaren) in een eigengemaakt “tempeltje“. Kortom: zoals de naam van mijn website al zegt “Een oase van rust“.

De juiste omgeving om lekker te kunnen ontspannen is dus neergezet; nu werd het tijd om mijn andere, nou ja, passie wat te gaan uitbouwen. Want sinds ik noodgedwongen ben gestopt met werken heb ik weer iets omhanden waar het al die jaren aan heeft ontbroken: tijd. En dat gecombineerd met mijn barbecue-hobby geeft weer een zinvolle invulling van de tijd die een ander wellicht in een ver land zou doorbrengen. Een goede barbecue hadden we al, maar na 6 jaar uitstekende diensten te hebben geleverd moest deze dan toch plaatsmaken voor de volgende generatie: een heuse buitenkeuken, met alle mogelijkheden van dien. Aangevuld met de nodige accessoires en gereedschappen zal dit geheel voor vele uurtjes plezier, ontspanning en vooral lekker eten gaan zorgen.

Uiteraard, geheel in lijn met mijn eigen levensmotto “Je doet iets goed, of je doet het niet” ben ik op zoek gegaan naar een manier om deze prachtkeuken in mijn lokale paradijsje te integreren; de oplossing vond ik in een praktische, houten berging voor open haardhout. Bijna de juiste afmetingen, zodat vrijwel het gehele apparaat in ieder geval redelijk droog kan staan bij slecht weer. Het vergde wel een paar kleine modificaties (de binnenmaat was net 2cm te klein, dus de dakplaten in plaats van bovenop tussen de zijwanden gemonteerd), maar het resultaat mag er zijn. Ondanks de kant-en-klare levering van de houten ombouw ben ik toch, op mijn  tempo, een hele dag bezig geweest om het naar mijn zin te krijgen. Maar het is gelukt!

Nu alles zover gereed is kunnen we de zomer doorbrengen in ons eigen stukje subtropen, omringd door palmen, water en bamboe. Voor mij is het “kookpunt” bereikt; ik kan aan de slag met grillen, bakken, braden en zelfs pizza’s bakken op dit fantastische apparaat. Aan de omgeving zal het niet liggen; als ik dan toch in de ogen van sommigen 365 dagen vakantie vier doe ik dat op mijn manier; goed dus!

Eet smakelijk…

Hallo, hier schrijft Rob van Jaarsveld (1960), sinds kort 100% arbeidsongeschikt door neurosarcoïdose. Bij toeval werd in 2015 sarcoïdose in de longen geconstateerd; in mijn blogs lees je hoe en wat. Ik kwam na de diagnose als eerste bij de SBN terecht; ik heb mij geen moment bedacht en mij als vrijwilliger aangemeld om iets voor mijn mede-patiënten te kunnen doen. Ik doe nu met een aantal medevrijwilligers het (vooral technisch) beheer van deze website, het forum, de social media en naast het bloggen ook redactiewerk voor de Sarcoscoop. Ik hoop dat mijn verhalen (ook te lezen op www.vonjot.nl) anderen kunnen inspireren om het allemaal een keer lekker van zich af te kunnen schrijven. Hoe dan ook: ondanks alles blijf ik positief, en zal mijn lichaam niet laten winnen van mijn geest!

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *