skip to Main Content

Hoofdstuk 3, bladzijde 1.

« Terug naar artikel

Hoofdstuk 3, bladzijde 1.

2017. Alweer een nieuw hoofstuk in mijn “neverending story“, alweer een nieuwe periode van onzekerheid, hoop, bezorgdheid, angst en alle andere emoties die je maar kunt bedenken. De kunst van het vooruitkijken heb ik nog steeds niet helemaal onder de knie, dus ik betrap me regelmatig, en juist op dit soort momenten op het toch weer even achterom kijken.

Het vorig hoofdstuk sloot ik af met een volgende stap op mijn weg in de strijd tegen de sarcoïdose, en alle “collateral damage” die daar bij schijnt te horen. Teruglezend in dit “book of despair” verwonder ik me steeds meer hoe ik dit heb kunnen schrijven zonder te vervallen in een put van depressie, ellende en zelfmedelijden.

Nou, dat kon ik alleen maar doen omdat ik het niet alleen heb moeten schrijven. Iedere paragraaf was er iemand aan mijn zijde die me af en toe, al dan niet hoorbaar iets influisterde. Ik was slechts het instrument dat het toetsenbord bediende; een robot die de stortvloed van emoties, impressies en feiten vertaalde naar een juiste volgorde van in te drukken toetsen.

Als ik het hele verhaal nog eens heb doorgenomen maak ik de balans op. Hoe heeft de firma Von Jot het gedaan afgelopen jaar? Zijn de verwachtingen van de beleggers en aandeelhouders een beetje waargemaakt? Nou, eigenlijk niet. Netto onder de streep blijft er een treurig rijtje over:

01-01-2016: 01-01-2017:
Verplaatsing in een (geleende) rolstoel. verplaatsing in een eigen rolstoel.
60mg Prednisolon per dag. 2,5mg Prednisolon per dag, en 20mg Methotrexaat per week injecteren.
Vrij van permanente lichaamsvreemde objecten. Titanium sleutelbeen en geïmplanteerde hartmonitor.
Hoop op terugkeer op functie, en “back to normal” in een paar maanden. Berust in het aanstaand ontslag vanwege afkeur, en verlies van mijn maatschappelijke positie.
Hoop! Hoop, tegen beter weten in!

 

Ach, het lijkt dus mee te vallen. Helaas was de berekening van plussen en minnen om tot dit eenvoudige rijtje te komen dusdanig lang dat ik dat niet kon plaatsen zonder de trouwe lezer te doen afhaken. Maar rode draad van het verhaal: Verloren op het vlak van de toekomstverwachting, maar gewonnen op het gebied van motivatie, wil en ervaring.

Dus, aandeelhouders, helaas voor jullie heb ik geen winst behaald dit jaar behoudens een kleine marge; ik heb dan ook geen rendement te verdelen. Ik hoop dat ik het vertrouwen niet heb verspeeld; komend jaar beter?

Geachte beleggers, jullie investeringen zijn wel goed besteed. Ik heb 6728 kilometers gereden om mijzelf van consult naar onderzoek naar behandeling en weer naar huis te slepen. Gelukkig kon ik ongeveer 4000 kilometers daarvan in een mooie, nieuwe, voor mijn behoeften geschikte auto doorbrengen, zodat dit ook nog eens veilig kon gebeuren. Mijn lijf is door de extra luxe materialen weer wat in waarde gestegen, en er ligt nog meer in het verschiet. Dus als jullie maandelijks willen blijven storten zien jullie er misschien nog eens iets van terug.

Hoe dan ook, het hoofdstuk 2016 sluit ik nu af. Ik begin, zoals een dierbare mede-blogster vandaag nog schreef met een blanco pagina in het nieuwe hoofdstuk 2017. Ik heb geen idee hoe het verhaal zich gaat ontwikkelen, want een plan heb ik niet echt. Daarvoor heb ik echter genoeg mensen met genoeg inschattingsvermogen om me heen die me de weg wel wijzen. Dus ik hoef het alweer niet alleen te doen!

Ik wens al mijn trouwe lezers een zo gezond, succesvol en mooi jaar toe. Doe niet wat ik heb gedaan, kijk niet achterom en geniet van alles wat het leven u biedt. Het kan maar zo veranderen in een aflevering van een vervelende soap, waarbij in dat geval de regisseur niet van deze wereld is…

Hallo, ik ben Rob van Jaarsveld (1960), voormalig systeembeheerder bij een grotere multinational na een 22-jarige carriére bij de Luchtmacht en nu 100% arbeidsongeschikt door neurosarcoïdose. In 2015 werd bij toeval sarcoïdose stadium II geconstateerd; in mijn blogs lees je hoe en wat daarna kwam. Na die eerste diagnose kwam ik direct bij de SBN terecht en gelijk als vrijwilliger aangemeld om iets voor mijn mede-patiënten te kunnen doen. Ik beheer nu met een aantal medevrijwilligers deze website, het forum, de social media en blog naast het redactiewerk voor de Sarcoscoop. Ik hoop dat mijn verhalen (ook te lezen op www.vonjot.nl) anderen kunnen inspireren om het allemaal een keer lekker van zich af te kunnen schrijven. Hoe dan ook: ondanks alles blijf ik positief, en zal mijn lichaam niet laten winnen van mijn geest!

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Back To Top