Uitverkoop bij de keuringsarts!

« Terug naar artikel

Uitverkoop bij de keuringsarts!

Speciale aanbieding! Vandaag alles voor 50%, ook uw belastbaarheid en wat ons betreft ook uw verdiencapaciteit. Want als we korting geven, dan doen we het ook gelijk goed!

Het zou een prachtig promotieverhaal kunnen zijn, ware het niet dat dit toch wel een hele wrange nasmaak in de mond achterlaat. En ook nog eens ongeveer het laatste dat ik verwacht had. Ach ja, zo kan het gaan; dingen worden door anderen vaak toch net iets anders gezien dan dat je dat zelf doet.

Vol goede moed en vooral zelfvertrouwen ging ik vorige week richting UWV voor de onvermijdelijke verzekeringstechnische keuring m.b.t. mijn WIA aanvraag. Alles optimaal voorbereid, iedereen gesproken waarvan ik dacht dat hij of zij wat kon toevoegen bij mijn verhaal aan de keuringsarts. Afijn, voor dat relaas verwijs ik graag naar mijn vorige blog “Judgement Day”.

Al hetgeen daarin geschreven staat was positief. Puur gebaseerd op de perceptie van iemand die al zo vaak werd teleurgesteld, zich nog steeds in de neerwaartse spiraal van een progressieve aandoening bevindt en zich aan ieder positief signaal vastklampt alsof zijn leven er van afhangt. Helaas wijst de koude en harde realiteit je weer terug waar men iemand als ik graag zou willen hebben: in de bodemloze “pit of dispair” (vert: put der wanhoop) waar je eigenlijk niet meer uit hoort te komen. Want dat is alleen maar lastig…

Wat’s kebeurt? Nou, afgelopen weekend kreeg ik de schriftelijke rapportage van de eens door mij empatisch, positief en terzakekundig ingeschatte keuringsarts van het UWV met de post. Nog steeds vol goede moed de enveloppe geopend, om vervolgens met de schrik om het door die kloteziekte aangetaste hart bijna van mijn stoel te vallen. Lang verhaal kort: zij schat mijn mogelijkheden in voor 20 uur per week inzetbaarheid op basis van werkzaamheden, die volgens de eveneens bijgevoegde Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) uitgevoerd zouden moeten kunnen worden. Hoe wazig is dat?

Mevrouw had tijdens het gesprek aangegeven niet voldoende kennis te hebben van de aandoening, en dat ze zich heeft ingelezen in de medische literatuur. Haar samenvatting van alle diagnoses en onderzoeken bevestigde die insteek, slecht een aantal dagen voor het versturen van dit rapport. Wat schetst mijn verbazing? “Informatie bij de behandelende sector werd niet opgevraagd, omdat voldoende informatie aanwezig was van zijn behandelaren om tot een zorgvuldig oordeel te komen“. Informatie van maanden geleden… Zorgvuldig? My ass! Eerst aangeven geen verstand van zaken te hebben, om vervolgens een “zorgvuldig oordeel” te kunnen vellen over iemands toekomst op basis van achterhaalde en onvolledige informatie? Kom op nou! Op die manier zou ik nog veel meer korting kunnen geven!

Maar…. Ik maak me geen zorgen. Tijdens het gesprek gaf ze zelf aan dat ik de medische gronden waarop ze haar rapport zou baseren kon opvragen, en dat heb ik per ommegaande gedaan. In die brief heb ik ook duidelijk aangegeven dat ik me niet kan vinden in haar conclusie, temeer omdat deze minimaal 100% afwijkt van hetgeen mijn bedrijfsarts en behandelteam beweren. Volgende week naar de arbeidsdeskundige; deze dame heb ik al eens aan de telefoon gehad over iets met mijn IVA aanvraag van vorig jaar. Tijdens dat gesprek zal ik dit ongevraagde en ongewenste kortingsaanbod aan de orde brengen, en omgekeerde bewijslast vragen hoe men zich dit voorstelt. Tot die tijd… Ach ja, die putrand is nog ver genoeg weg, en ik zit er niet zo mee. Ik weet wat ik wil, en dat is werken. Maar mijn lijf denkt daar anders over; gelukkig zijn er mensen genoeg met wel verstand van zaken waar ik op kan bouwen.

De voorbereidingen voor het bezwaartraject zijn alvast opgestart, want ook mijn werkgever kan en zal zich hier niet bij neerleggen. U hoort binnenkort wel verder… The fight goes on!

Profielfoto van Rob van Jaarsveld
Hallo, hier schrijft Rob van Jaarsveld (1960), sinds kort 100% arbeidsongeschikt door neurosarcoïdose. Bij toeval werd in 2015 sarcoïdose in de longen geconstateerd; in mijn blogs lees je hoe en wat. Ik kwam na de diagnose als eerste bij de SBN terecht; ik heb mij geen moment bedacht en mij als vrijwilliger aangemeld om iets voor mijn mede-patiënten te kunnen doen. Ik doe nu met een aantal medevrijwilligers het (vooral technisch) beheer van deze website, het forum, de social media en naast het bloggen ook redactiewerk voor de Sarcoscoop. Ik hoop dat mijn verhalen (ook te lezen op www.vonjot.nl) anderen kunnen inspireren om het allemaal een keer lekker van zich af te kunnen schrijven. Hoe dan ook: ondanks alles blijf ik positief, en zal mijn lichaam niet laten winnen van mijn geest!

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *