Virtuele fysiotherapie?

« Terug naar artikel

Virtuele fysiotherapie?

Mijn behandelend arts had het al eens aangegeven. “Bewegen is goed voor je, maar je moet het wel gedoseerd doen. Ik heb wel een goed adres voor je…”.

Dus: afspraak gemaakt, en vandaag de intakedag. Wel een uurtje rijden, maar dat maakt niet uit. Met gemengde gevoelens in de auto gestapt; ik was immers al eerder gedesillusioneerd van een revalidatie- en fysiotherapietraject teruggekomen.

Eerst maar weer door de registratiemolen, maar het viel mee deze keer. De patiëntenpas was snel gemaakt, en dus een halfuurtje wachten op dat wat op me af ging komen.

Daar was hij dan, de man die het in zich zou hebben om het voor mijn gammele lijf dragelijk te kunnen maken om verantwoord te kunnen bewegen, nee misschien wel zelfs wat meer dan gemiddeld. Stereotype als een fysiotherapeut maar kan zijn: jong, groot, gespierd en reuze aardig.

Dus in de rolstoel achter hem aan gesukkeld, per slot van rekening heeft hij jonge benen en ik ook geen jonge armen. Begonnen met het intakegesprek, waaruit bleek dat hij mijn gegevens nog niet had gekregen, maar dat vond hij niet erg. Uit ervaring wist hij te vertellen dat mensen zoals wij precies weten wat er aan de hand is, en dat ook goed kunnen overbrengen.

Hij is in de eerste plaats fysiotherapeut, en geeft dus niet zo heel veel om punten en komma’s. Pragmatisch werken staat hoog in zijn vaandel, en eerlijk gezegd hou ik daar wel van!

Na het papierwerk de praktijk in. De bekende knijptest, links en rechts. Viel niet tegen, weer behoorlijk veel. Toen de krachtmeting in de benen… En dat viel zwaar tegen. Mijn lamme linkerpoot viel door de mand met nog maar 30% kracht t.o.v. wat het zou moeten zijn als ik niet ziek zou zijn. Rechts deed het beter, maar kwam ook niet verder dan een schamele 52%.

Hij vond dat prima! Huh? Nou, als het allemaal perfect zou zijn is er ook weinig te winnen, nietwaar? Dus er kan best wel iets worden gedaan zoals het er uit ziet. Maar eerst… Een fietstest! Dat heb ik al in geen 4 jaar meer gedaan, een hometrainer beklimmen. Trappen tot je tussen de 70 en 80 zit, en probeer hem daar te houden…

So far so good, na een minuutje werd het zwaarder… en zwaarder… en zwaar… poef! Binnen 3 minuten ging het licht uit, mijn benen stopten gewoon met werken! Pfff… wat een drama, en ik had het gevoel dat ik nu helemaal niet meer kon lopen. Nou, dat kwam aardig in de buurt… Dus weer al rolstoelend achter hem aan.

Tijd om af te ronden; de intake zat erop. Er werden een tweetal apps op mijn telefoon geïnstalleerd, en ik kreeg een mooie gifgroene Fitbit om mijn pols. Deze registreert ongeveer van alles, van lopen tot traplopen tot hartslag tot slapen… “Eerst maar eens een weekje gewoon doen wat je altijd deed, speel er maar wat mee en zie wat het kan, daarna gaan we kijken wat voor jou het beste werkt” was het droge commentaar.

Communiceren kan altijd via email of telefoon, en dat werkt twee kanten op. Mooi, dus ik krijg begeleiding op afstand via een app op mijn telefoon. Hoe mooi kan het zijn? Geen dagelijkse gang naar een fysiotherapeut of sportschool, nee gewoon thuis oefenen, en bellen of mailen hoe het gaat. Ook de fysiotherapie heeft de virtuele wereld betreden; ik ben benieuwd!

Thuisgekomen moest ik wel bijkomen van de krachttoer op de hometrainer. Nu, na 8 uur kan ik nog steeds niet echt goed lopen, maar ach, morgen is er weer een dag…

Hallo, ik ben Rob van Jaarsveld (1960), voormalig systeembeheerder bij een grotere multinational na een 22-jarige carriére bij de Luchtmacht en nu 100% arbeidsongeschikt door neurosarcoïdose. In 2015 werd bij toeval sarcoïdose stadium II geconstateerd; in mijn blogs lees je hoe en wat daarna kwam. Na die eerste diagnose kwam ik direct bij de SBN terecht en gelijk als vrijwilliger aangemeld om iets voor mijn mede-patiënten te kunnen doen. Ik beheer nu met een aantal medevrijwilligers deze website, het forum, de social media en blog naast het redactiewerk voor de Sarcoscoop. Ik hoop dat mijn verhalen (ook te lezen op www.vonjot.nl) anderen kunnen inspireren om het allemaal een keer lekker van zich af te kunnen schrijven. Hoe dan ook: ondanks alles blijf ik positief, en zal mijn lichaam niet laten winnen van mijn geest!

Lees alle blogs

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *