skip to Main Content

Brief aan mezelf

« Terug naar artikel

Brief aan mezelf

Theetje, weet je dat je eigenlijk een kanjer bent? Augustus 2003 je 1e hernia operatie, april 2004 de 2e en november 2008 de 3e. In 2009 ben je voor 80-100% afgekeurd.
Je 4e hernia opereren ze niet meer, maar de dry needling die je al ruim 4 jaar elke maand krijgt houdt je op de been en zorgt ervoor dat je linker been geen verlammingsverschijnselen meer heeft en je met krukken, gekocht in 2003 toch nog kunt lopen.

Dan komt er een moment dat je steeds duizelig bent, je huisarts je niet wilt begrijpen en om van je gezeur dat er toch iets mis is, je naar de duizeligheidspoli stuurt. Algemeen onderzoek en longfoto. Lang verhaal en vele onderzoeken later hoor je in augustus 2013 dat je sarco hebt. En dan? Je conditie is door al dat liggen op bed ivm de hernia ver beneden peil. Het verklaard in elk geval wel waarom je overdag veel slapen moet. Positief voordeel van die klote ziekte is toch wel dat je het eerste jaar zo ziek was, dat alles wat je at er direct uit kwam en je in 9 maanden 40kg bent afgevallen. Mocht ook wel, je had wat teveel gewicht.

Dan komt ineens uit het niets een mooi huis in 2016, je gaat verhuizen. Lekker veel stress terwijl je geen energie hebt omdat je dagelijks met 6 lepels opstaat in plaats van 12. Maar ondanks je ziekte heb je het toch gedaan. En je bent er sterker uit gekomen dan je ooit had verwacht.

Je bent zelfstandiger geworden, doet de boodschappen expres elke dag op de fiets om in beweging te blijven. Sinds 3 november 2016 train je elke maandag een heel heftig uur aan je conditie. Wat bereik je daarmee? Je kunt nu iets wat je nooit voor mogelijk hebt gehouden, je kunt naar Zevenaar fietsen (25 minuten) daar boodschappen doen en naar de peut voor dry needling gaan, dan weer naar huis fietsen. Hele prestatie toch? Afgelopen zaterdag heb je voor het eerst sinds 2003 een lange wandeling (10 km) op het strand gemaakt ZONDER je krukken!

Je bent met de tandarts een uitdaging aan gegaan en mag morgen (fietsen naar Zevenaar) je prothese ophalen en wachten op kaakchirurg in Slingeland wanneer je aan de beurt bent. En overmorgen fiets je weer naar dry needling. Een andere uitdaging is trainen om volgend jaar in juni de avondvierdaagse te gaan lopen: 4 x 10 km.
Weet je, dan mag het best dat je je vandaag klote voelt. Sarco gaat echt niet weg als jij denkt dat het goed gaat.

Dit wou ik je even meegeven. Je komt er wel. En gelukkig heb je veel steun aan gezin en vrienden. Kop op!

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Back To Top