skip to Main Content

Duizelig

« Terug naar artikel

Duizelig

Het gaat erg goed hier in huis, not! Hondlief eet al een paar dagen niet en heeft last van diarree. Dochterlief is maandag bij scouting gevallen en heeft een hersenschudding. Kunnen we dat hebben? Jawel, het gaat vanzelf wel over met veel liefde en geduld.

Manlief werkt zich een slag in de rondte om alle klanten tevreden te stellen. En ondergetekende? Ik zorg voor alles, zet kip en rijst klaar voor Jaro. Pijnstillers voor dochter.

Doe mijn dingen in het huishouden en fysio. Tel intussen ook de dagen tot het vrijdag is. Dan nemen zoon en schoondochter ons huis een week van ons over. Wij gaan een weekje uitwaaien op Texel. Zoon en schoondochter zorgen ervoor dat het overuren makende inbrekersgilde hier geen onbewoonde woning vindt waar ze wat kunnen halen.

Allemaal goed geregeld, toch?

Lijstje klaargemaakt met dingen die we niet mogen vergeten. Met mijn geheugen moet het opgeschreven zijn, anders missen we de helft straks. We zijn al zoveel jaren niet meer op vakantie geweest, dat het niet helemaal duidelijk meer is wat we mee moeten nemen. Oh ja, ik zal even medicijnen opschrijven! Zie, bijna vergeten en nu inmiddels opgeschreven.

Morgen eens kijken waar we sinds onze verhuizing in 2016 onze koffers hebben verstopt. Wasjes draaien en zorgen dat kleding wat mee moet, schoon en droog is. Badpak neem ik sowieso mee, op de rug drijven in het zwembad is iets waar ik nu al naar uitkijk. Ontspannend met de hakken op de rand van het bad en op je rug drijven.

Waarom dan ben ik zo giga duizelig als een paar dagen? Ik ontbijt sinds 1,5 week weer (1 gekookt eitje), doe mijn best om zo rustig mogelijk de dingen te doen die gedaan moeten worden. Neem extra veel rust om toch vrijdag fit te zijn voor de 4 uur durende autorit.

Elke middag minstens een uur de ogen dicht. Veel ontspannende dingen doen als lezen, puzzelen of muziek luisteren.

Toch voelt mijn lijf licht aan, alsof het zweeft. Ik ben er, maar ook weer niet. Zou de sarco opleven?

Maar wat er ook gebeurd, ik ga ontspannen en rustig aan doen komende week en me verheugen op de vakantie. Straks na de brunch bankhangen en “Wie is de Mol” kijken en daarna de ogen even dichtdoen.

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Back To Top