Het begin

« Terug naar artikel

Het begin

Je voelt je niet goed. Je bent erg duizelig en blijft lekker op bed liggen. Je moet overgeven omdat je ineens super misselijk bent. De rest van de dag en week ren je heen en weer tussen bed en wc. Afspraak met je huisarts gemaakt. Er is niks aan de hand wordt er gezegd. Kom over 14 dagen maar terug als het niet beter is geworden.

Je komt na 14 dagen weer terug. Je blijft duizelig en overgeven. Je kleding wordt te wijd. Alles wat je eet komt er direct weer uit, binnen 5 minuten. Het enige dat je nog eten kunt is een geroosterde boterham en een kommetje soep. Beetje eenzijdig, maar wel goed voor je. Weer terugkomen over 14 dagen.
Bij de 4e keer dat je terugkomt, heeft mevrouw de huisarts genoeg van je gezeur. Ga maar naar de duizeligheidspoli. Zal wel in je evenwichtsorgaan iets mis zijn. Afspraak maken met ziekenhuis Rijnstate in Zevenaar. De behandelende arts onderzoekt je en vraagt waar je last van hebt behalve die duizeligheid en misselijkheid. Astma heb je ook. Super, dan gaan we even longfoto’s maken en krijg je direct een vervolgafspraak de longarts in dit ziekenhuis.

Foto’s worden gemaakt op maandag en vrijdagavond rond 18:00 belt de longarts. Er is wat gevonden op de longfoto en ik moet direct na het weekend komen. Zelf is hij er niet, wegens vakantie, maar zijn collega zal vertellen wat er aan de hand is met de longen. Fijn weekend mevrouw.
Fijn weekend?? Mijn vader en schoonvader zijn beiden overleden aan longkanker. Fijn weekend?? Je hebt het hele weekend in angst gezeten, manlief hield zijn armen om je heen, je kids willen je niet kwijt. Wat duurt een weekend lang!

Dan eindelijk is het dan maandag en met 100 kilo lood in je schoenen strompel je doodsbang het ziekenhuis in, naar de 2e verdieping waar de longarts zit. Jij en je man worden begroet en er volgt meteen een gesprek. Tussen de longen zijn vlekjes gevonden. Zo te zien is het gelukkig geen kanker. Het is sarcoïdose. Sarco watte?? Nooit van gehoord. Een auto immuun ziekte waarbij je lichaam zichzelf aanvalt. Een erg zeldzame ziekte die echter in 1889 (zoiets zei de arts) al was ontdekt maar waar nog geen onderzoek naar gedaan wordt omdat het zeldzaam is. Je krijgt ontstekingsremmers en vanaf nu mag je elke drie maanden komen voor controle.
Is dat alles? Dan valt het nog wel mee. Dachten we toen.

De rest vertel ik volgende keer, ik ben nu moe en wil eventjes de ogen dicht doen.

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.
Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *