Misselijk

« Terug naar artikel

Misselijk

Volgens mij is het weer zover. Ik merk in mijn lijf dingen die ik niet wíl merken, die ik niet wíl hebben.In 2013 was ik steeds erg misselijk en duizelig (zie mijn blogs over het begin) en ik merk bij het tandenpoetsen ’s morgens na het douchen, dat ik weer misselijk ben en braakneigingen heb. Ik word zo 56, dus ik ben niet zwanger.

Echt overgeven heb ik nog niet gedaan, maar het bevalt me voor geen meter. Ook ben ik weer zo moe, dat ik elke middag minstens een uur moet slapen.

Mijn duizeligheid komt ook weer vaker, terwijl ik in de loop der jaren toch geleerd heb naar mijn lijf te luisteren. Het gebeurd ook dat ik door mijn benen zak. Dit laatste valt mijn gezin ook op. Gewoon, gezellig tijdens het shoppen bij Intratuin, steunend op een winkelkarretje zak ik door mijn benen heen.

Er zijn toen in 2013-2014 diverse onderzoeken geweest (scan, MRI met en zonder contrast) waarom ik duizelig en misselijk was, maar helaas is er nooit een reden gevonden. Een hele tijd geen last meer van gehad.

Wellicht had ik er geen last meer van sinds ik Plaquenil ben gaan gebruiken. Dit en de MTX 1x per week doen me goed en dat stimuleert me om weer dingen te gaan doen. Ik train elke maandag en heb vandaag een mail gestuurd naar het plaatselijke zwembad of er mogelijkheden zijn om 1x per week te kunnen zwemmen en wat dat kost.

Over twee weken heb ik weer controle bij de longarts, fijne arts die ik vertrouw en dit ga ik ook met hem bespreken. Straks briefje met vragen maken over wat ik met hem wil bespreken: chronische aanvraag krijgen voor fysio, misselijkheid en duizeligheid die weer terug komen.

Zelfs als je een dag hebt dat je het gevoel hebt de wereld aan te kunnen, weet je al dat er ook andere dagen komen. Ik hoop alleen dat het niet zo gaat worden als toen. Ik kon toen alleen vloeibaar eten, al het andere kwam er direct weer uit.

Goed, het had ook een voordeel namelijk dat ik flink was afgevallen. Mag nu ook wel gebeuren, maar liever niet zo. Wat er ook gaat gebeuren met mijn lijf, ik verheug me op de komende feestdagen. Na 6 januari ga ik rusten. Eerst Kerst, dan Oud en Nieuw en op 5 januari mijn verjaardag. Erg druk, maar ook gezellig. Daarna zie ik wel weer verder.

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *