Schrik

« Terug naar artikel

Schrik

Het nieuwe jaar is net begonnen en ik heb er zin in. Heb van de longarts een verwijzing gekregen voor chronische fysiotherapie. Daar heb ik om gevraagd omdat ik harder wil gaan werken aan mijn conditie en ademhaling.

Dan vertelt Josina me dat sarco niet alleen de longen betreft. Dat wist ik al, het zit ook in mijn ogen en de huid.

En die staalkabels in mijn benen dan?” werd er gevraagd. Ik dacht dat dat lag aan de training en fysiotherapie. Ook beweeg ik meer en dat is iets wat in geen jaren meer is gebeurd. Dat zal het toch wel zijn, dacht ik dus.

Vandaag lees ik een verhaal van ons aller Rob en schrik me dood. Niet meer kunnen opstaan als je geknield of gehurkt hebt? Lopen is moeilijker? Trillende handen, fijne motoriek werkt niet meer zo goed? Geheugen is ook niet meer zoals het was? Erg veel zweten?

Dat heb ik! Hoort dit ook bij sarco? Dat heb ik tot nu toe niet in de gaten gehad. Dacht dat het bij de leeftijd hoorde en bij de inspanningen die ik nu verricht met training.

Ik geloof dat ik mijn nieuwe therapeut nu ook begrijp toen ze zei: “ik ga je leren ermee om te gaan!” Ik kan met mijn longen, ogen en huid omgaan, geen probleem. Daar heb ik diverse arts controle’s voor.

Maar zij zag iets in mij wat ik zelf nog niet wist (zou ik het niet hebben wíllen zien??), maar wat anderen dus al wel zagen.

Dacht ik dat ik mezelf goed kende. Ik moet mezelf dus nog leren kennen. Je bent nooit te oud om te leren, zeggen ze. Ook dit gaat me lukken, ze mag me van alles leren als mijn lijf er maar beter van wordt.

Dan rijst bij mij ook automatisch de vraag: waar komen die staalkabels dan vandaan? De ene dag heb ik er heftig last van en kan dan bijna niet lopen omdat ik door mijn benen zak en dreig te vallen, de andere dag is er niks aan de hand. Mag therapeut lekker naar kijken.

Volgens mij heb ik nog veel te leren. Ik laat het maar op me af komen.

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *