Warm of koud

« Terug naar artikel

Warm of koud

Ik woon in een lichaam met een kapotte thermostaat. De temperatuur wisselt nog al een een keer, zodat je totaal niet wat wat je moet aantrekken: t-shirt of dikke trui, zomer jas of dikke winterjas, zomerdekbed of 4-seizoenen warm dekbed?

Winter en zomerkleding zal ik dus ook nooit kunnen opruimen. Zelfs midden in de winter kan ik nog in een t-shirt met lange mouwen lopen waarbij de mouwen dan opgestroopt worden tot net onder de ellebogen, dan is het nog te warm.

Daar waar iedereen hier in huis het 4-seizoenendekbed kompleet op het bed hebben liggen, slaap ik nog met het lente/herfstgedeelte. Is het koud, dan leg ik het zomerdeel er even los bovenop, zodat als het te warm wordt ik hem direct op de grond kan schoppen.

Dochterlief heeft zelfs joggingpak in bed aan, over een paar weken zal haar elektrische onderdeken ook wel weer op bed komen te liggen.

Manlief heeft geen elektrische deken nodig, hij heeft mij. Als we gaan slapen liggen we lepeltje-lepeltje. Krijgt hij het lekker warm van, ik niet. Ik zweet me rot en zodra ik merk dat hij slaapt, draai ik me om naar mijn eigen helft. Fris, koud matras wat na een paar minuten ook warm is. Zomerdek eraf omdat ik het warm heb. Halverwege de nacht is het fris en trek ik het zomerdek er toch weer overheen.

Zo gaat het overdag ook. Opstaan, douchen, shirt aan doen. Boodschappen doen met winterjas aan, maar de rits blijft los. Ik wil niet opgesloten zitten en me vrij kunnen bewegen. Halverwege de fietstocht naar de Coop heb ik alweer spijt van die winterjas, wat is dat ding toch warm. Morgen toch de zomerjas maar weer aan en dan koud hebben. Shirt omwisselen naar iets warmere trui, die een uur later weer wordt uitgetrokken omdat je het zo ontzettend warm hebt.

De ramen en deuren kunnen niet open, omdat het dan voor de anderen te koud wordt. Ik kan genieten als ik om 23:00 op blote voeten, joggingbroek en t-shirt in de tuin ga staan, de condens van mijn adem zie en naar de sterren kan kijken. Tonnie staat dan naast me met sjaal, dikke jas en sloffen en heeft het koud en wil zo snel mogelijk naar binnen. Ik volg vanzelf wel.

Elke dag weer een verrassing welke temperatuur mijn interne verwarming me geeft. Op dit moment zit ik met teenslippers en een t-shirt met mouwen tot boven de elleboog te schrijven en voelt het lekker aan, niet warm en niet koud.

Als mijn verwarming binnen 10 minuten gaat van gloeiend heet (letterlijk) naar bevriezen, dan weet ik dat ik koorts heb. Maar meestal is er niks aan de hand en trek ik om de haverklap iets anders aan omdat mijn verwarming dat wil.

Straks met de Kerst ben ik waarschijnlijk de enige die het niet koud heeft en regelmatig even buiten gaat staan om mijn lijf af te koelen.

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *