skip to Main Content

Weer wat geleerd

« Terug naar artikel

Weer wat geleerd

Wakker liggend op bed om 7 uur speelt er zachtjes in mijn hoofd het Kerstliedje “Leise rieselt der Schnee” en vormt zich in mijn gedachten een mooi verhaal voor de blog. Ooit eens, als 12 jarig meisje heb ik mijn rug beschadigd met schoolzwemmen. Als volwassene merk je dat aan de steeds terugkerende hernia’s.

Als puber wordt er gezegd dat ik astmatische bronchitis heb en dat ik vochtige benauwde ruimtes moet mijden.

Dacht ik toch altijd dat artsen en therapeuten echt wel weten wat voor jou het beste is.

Ergens kriebelt het nog in me dat ik een keer naar de sauna wil gaan. Maar dat is vochtig en benauwd en mocht niet van de arts.

Aan de andere kant heb ik ook geleerd hoe fijn het is om in een zwembad in het water te liggen op de rug en alleen te blijven drijven, ontdekt op de eerste vakantie van Tonnie en mij samen met zoon op CenterParcs. Drijven ontspant de spieren.

Het blijft kriebelen en toen ik bij Etos twee vrijkaartjes kreeg voor een dagje Wellness was de keus snel gemaakt: DOEN!

In oktober schreef ik over staalkabels in mijn benen, misschien werkt dit dagje daar ook wel voor.

Mede sarcopatiënt en vriendin Nethanja uitgenodigd mee te gaan. Ze was enthousiast en we hebben een datum gepland.

Maandag 13 november was onze dagje wellness. Geen sauna zei de arts vroeger? Gewoon voorzichtig proberen met 5 minuten in stoomgrot met 40 graden. Ging goed. Lavendelsauna van 65 graden, 10 minuten gedaan. De longen zongen van plezier.

Het zwembad buiten leek ons te koud, dus binnenbad met 32 graden genomen. De hakken van mijn voeten op de rand van het bad gelegd en op de rug liggen drijven. Het plafond ziet er mooi uit met allemaal fonkelende lichtjes en onder water hoor ik rustgevende muziek. Wat een ervaring.

Voordat we gingen schreeuwde mijn rug om dry needling die ik morgen zal krijgen, riepen mijn benen dat de staalkabels nog dikker waren.

Mijn benen en rug schreeuwen niet meer. Ze zijn stil en doen geen pijn meer.

Wat betekent dat voor mij? Dat ik beter moet luisteren naar wat mijn lichaam me verteld en als ik iets ga doen wat ik nooit eerder heb gedaan, ik iemand mee moet nemen die zo’n dagje al vaker heeft gehad en me alles kan uitleggen en me steunt als het niet meer lukt.

We hebben beiden even onze rust genomen in de speciale rustkamer, waar al menigeen lag te slapen.

Het was voor mijn lichaam en mij een bijzondere ervaring, ben nu ontspannen en heb minder pijn.

Dank je Etos voor de kaartjes, Nethanja voor de gezelligheid samen en de Veluwse Bron voor hun mooie resort.

Thea Lubbers

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top