Wel of niet

« Terug naar artikel

Wel of niet

Kerst, het feest waar ik het hele jaar naar uitkijk. Gezellig samen met de familie aan tafel. Iedereen bij elkaar dan zijn we rond de 9 personen. De jeugd brengt nu ook aanhang mee, dus 4 personen meer. Gezelligheid ten top.

Halverwege november hebben we de meeste versieringen al in huis, de boom zetten we traditioneel op 6 december en de dag na mijn verjaardag op 5 januari wordt hij verwijderd. Dan is het Allerheiligen en mag de boom weer weg.

Ruim van te voren, medio oktober overleg in de familie waar we het vieren en wie er dus ook gaat koken. Het ene jaar bij schoonzusje en het andere jaar bij ons. Bij schoonmama lukt het niet, de familie is inmiddels te groot voor haar kleine seniorenappartementje.

Dit jaar gaat het anders. Onze zoon gaat samen met zijn vriendin op vakantie met de Kerst. Manlief en schoonzusje liggen op dit moment met elkaar overhoop en zij komt dus niet met haar gezin. Zijn we dus met de 1e Kerstdag met ons viertjes, wij drietjes met schoonmama. Zij gaat 2e Kerstdag naar schoonzus, haar dochter.

Het is dus niet zo dat ik moet stressen om het zo druk te hebben in huis en voor zoveel man te koken. Ergo, er is nog niets eens een goed menu samengesteld voor 2e Kerstdag. Moeten we nog even kijken wat we dan zullen doen.

Boodschappen doe ik alleen, op mijn fietsje. Manlief heeft het zo druk met zijn klanten, dat hij tot aan de Kerst nog dagelijks onderweg is. Dus elke dag wat halen wat in de fietstassen past. Desnoods twee keer rijden, is gezond zeggen ze.

Maar waarom heb ik dan gemengde gevoelens? Iets in mij zegt dat ik geen Kerst wil vieren. Dat ik te moe ben. Afgelopen nacht niet kunnen slapen en dat terwijl ik omviel van de slaap toen ik naar bed ging. In slaap komen is niet gelukt, wel lag ik regelmatig te “stuiptrekken”. Ik ben gewoon moe en zit met smart te wachten tot 7 januari: Kerst, Oud en Nieuw en ook mijn verjaardag zijn dan achter de rug.

Aan de andere kant verheug ik me toch ook op de Kerst. Gezellig samen zijn met schoonmama die het geen probleem vindt als ik een dutje moet doen. Meestal zetten we leuke muziek op, doen een gezellig spelletje of kijken een goede film.

In elk geval wens ik iedereen een fijne Kerst en een goed 2018.

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *