skip to Main Content

Wie is de Mol

« Terug naar artikel

Wie is de Mol

Het gaat al een tijdje niet meer zo lekker. De ene dag gaat het goed genoeg dat ik wat dingen kan doen. De andere dag is opstaan om koffie te pakken al teveel werk.Spelletjes lukken ook niet meer zo goed. Simpele nog wel, maar verder niet.

Lezen gaat goed, 2 bladzijden lezen en boek afsluiten en app dicht doen. De ogen vallen dan dicht.

Sinds een aantal dagen toch iets nieuws ontdekt. Ondanks ontstekingsremmers en pijnstillers is het mijn lijf gelukt toch nog iets extra’s te krijgen: een verkoudheid. Ja echt!! Niks 1x niesen en klaar. Écht verkouden dus met rillingen over je lijf en daarna bloedheet hebben.

Koken is fijn, wordt je lekker warm van en van de oven nog meer. Verder veel kippenvel en tranende ogen heb ik er gelukkig niet bij. Dat is dus weg. De soep hier in huis is niet aan te slepen.

Mijn longfysiotherapeut merkte het vrijdag al toen ik kwam voor training: ik kwam binnen en ze zei direct dat ik maar op halve kracht mocht doen. Op mijn vraag waarom zei ze dat ik verkouden ben en het dus erg benauwd heb. Tja, goed gezien Wilma, dat wist ik dus al.

Maar op halve kracht is het me toch gelukt. Toen nog eventjes vlug boodschappen gedaan en in plaats van daarna opgewekt te zijn dat het toch weer was gelukt, liet mijn lijf me na het douchen heel erg goed merken dat niet alles kan en zeker niet mag.

Afgelopen nacht slechts 3 uurtjes mogen slapen en was om 5:30 al gedoucht en aangekleed beneden om een gekookt ei te eten. Vanmiddag geprobeerd nog even de ogen dicht te doen, de rest doet bij uitzondering ook een middagdutje (Robin had vanmorgen een hiken met school als training voor Survival in de Ardennen in mei, manlief heeft het de laatste dagen erg druk met zijn klanten). Maar ik mocht niet slapen, stuiptrekkende benen verhinderden dit.

Mijn lijf geeft me vaak het gevoel dat ik naar mijn favoriete serie zit te kijken. Je weet nooit wat er gaat gebeuren, maar je weet dat er een Mol zit. In de serie weet ik inmiddels wie de Mol is en wat zijn Mol-streken waren dit seizoen.

Ik ken mijn Mol wel, maar weet nooit wanneer hij zijn streken gaat uithalen. Maar dat mijn lijf me gaat Mollen, dat is een ding wat zeker is, je weet alleen nooit wanneer en waarmee of hoelang de streek gaat duren.

Mijn naam is Thea Lubbers, 55 jaar, getrouwd en twee kinderen. De oudste is 25 en de jongste is 16. Tot 2003 heb ik gewerkt, toen kreeg ik mijn eerste hernia.
In 2009 ben ik 85-100% afgekeurd. Ik heb een steeds terugkomende hernia (4e nu) en longproblemen. Astmatische bronchitis en daar heb ik veel last van. In 2013 is bij mij de diagnose sarcoïdose gesteld. Volgens mijn longarts heb ik het in milde fase, het zit bij de longen, in de ogen en de huid.
Vorig jaar ben ik verhuisd naar Didam en train sinds die tijd hard om mijn conditie weer van 0 naar hoger te krijgen omdat de winkels en familie op loop en fiets afstand zitten en ik niet afhankelijk wil blijven van mijn man als ik ergens heen moet.

Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Back To Top