Besnier en Boeck zijn de namen van de artsen die sarcoïdose als eersten beschreven hebben en is tevens de naam waarmee sarcoïdose vroeger werd aangeduid (officieel Besnier Boeck Schaumann). Na 1958 is sarcoïdose internationaal de standaard geworden.
Ernest Besnier beschrijft in 1889 lupus pernio, een specifieke huidafwijking bij systemische sarcoïdose.
Dermatoloog Caesar Boeck beschrijft in 1899 vleesachtige knobbeltjes van de huid als ‘multiple benign sarcoids of the skin’. Boeck was de eerste arts die sarcoïdose zag als een systemische ziekte in plaats van de, tot dan toe, gangbare gedachte dat het een vorm van huidtuberculose was.
